Tek başıma bir şeyler yapamıyorum, bunu aşmak için ne yapmalıyım?

Ama bunu denediğimde bayılacak gibi oluyorum. Yolda tek başıma yürüyünce başım dönüyor gibi hissediyorum, bayılacağım zannediyorum. Yanımda biri olunca cesaret geliyor içime. Mesela dişçideyken de dişçinin asistanının elini tutup destek alıyorum işlem bitene kadar. Hep yanımda tanıdığım biri olsun istiyorum ya. Tek başıma kalınca kendimi güvende hissedemiyorum.

Bu gerçekten yıpratıcı bir his olabilir, bunu anlamak hiç zor değil. Birincisi, bu hislerin tamamen geçici olduğunu kendine hatırlat. Şu an beynin, yalnız başına kaldığında "tehlike" sinyali veriyor gibi çalışıyor; ama gerçek bir tehlike yok. Bu bir zincir; ne kadar çok kişinin yanında olmasına bağımlı kalırsan, yalnız kaldığında bu hissi daha yoğun yaşayabilirsin. Kendine bu hisle yüzleşme imkânı tanıman lazım. Örneğin, "bayılacağım" diye düşündüğünde tam olarak bayılmadığını fark ettin mi? Çünkü beynimiz bazen bizi kandırır. 💡

Bir seferde tek bir hedef koy. Mesela, bakkala git ve en az 2 dakika içeride oyalan, geri dön. Eğer bu sana zor geliyorsa, belki de profesyonel bir destek almayı düşünmen gerekebilir, çünkü bu tür hislerin temelinde çocukluktan gelen güvensizlikler ya da korkular yatıyor olabilir. Bu yolculukta her adımını öv ve başarılarını kutla. Alışacak ve güçleneceksin, sabırlı olmalısın! 🌟