Ne ara bu kadar yalnızlaştık?

Çok güzel bir soru sormuşsun ve detayıda bi o kadar gerçek.

Bazı sözler çok öz, duyarız fakat uygulamayız.

Örneğin “iyilik yap, çöpe at.” ya da “hak edene hak ettiği gibi.” veya “kimseye hak ettiği değerden fazlasını verme.”. Bunları söyleriz ve tekrarlarız fakat uygulamayız.

İyi olmak isterken, bir çok şeyi alttan alırken ve yardımcı olayım arkadaşım, kuzenim, dostum bu derken aslında kendimizede zarar veriyoruz. Yani şöyle, kimseye 100%’ünü vermeyeceksin 🤷‍♀️

İçinden geldiği kadarını yapmalısın. Kendini yormadan ve yıpratmadan. İnsanlar iyiliği anlık görür, akılda kalan kötülük olur.

Seni, düşüncelerini taklit ederler fakat seni yok sayarlar bi zaman sonra. İstediklerini aldıkları vakit artık ilgi alanlarına girmiyorsun. Hepsi bu 🙃

Her insanda geçerli değil bu. Değer bilen insan sayısıda çok bu dünyada, onlar iyi ki varlar 💫