Ruhunuzun dili olsa ne söylerdi?

Ruhum konuşabilse büyük ihtimalle “kendimi tutmaktan yoruldum artık biraz da sen beni anla” derdi çünkü bazen söyleyemediğim şeyler içimde öyle birikiyor ki sessizliğim bile bağırıyor gibi hissediyorum ve o anlarda sadece birinin gerçekten dinlemesine ihtiyaç duyduğumu fark ediyorum.

Ruhumun dili olsa muhtemelen ‘biraz dur, dinlen’ derdi. Çünkü çoğu zaman güçlü görünmeye çalışırken kendimi yoruyorum. İçimde hep sessizce konuşan bir taraf var; ‘her şeyi aynı anda yetiştirmek zorunda değilsin, kendine de şefkat göster’ diye fısıldayan… Belki de en çok ihtiyacım olan şey biraz sakinlik, biraz nefes ve gerçekten hissettiğim gibi olabilmek. Ruhum konuşsa, bana en çok kendimi unutmamamı hatırlatır..