Affetmek karşı tarafa yapılan bir bağış mı yoksa kendine yaptığın özgürlük çabası mıdır?

Bence affetmek öncelikle kendine yapılan bir özgürlük çabası çünkü kin ve öfke insanın kendi ruhunu yorar affettiğinde karşındakini haklı çıkarmış olmuyorsun sadece kendini o yükten kurtarıyorsun yani bağışlamak gibi görünebilir ama esas faydası senin iç huzurunu sağlaması ve hayatına devam edebilmen oluyor

Evet, affetmek çoğu zaman karşı tarafa yapılan bir jest gibi sunulur ama bence asıl özü tamamen kendimizle ilgilidir. Affetmek, kendi ruhumuz için bir özgürlük adımıdır; geçmişin yükünü taşımayı bırakmak, kalbimizi ve zihnimizi ferahlatmaktır. Herkesin bunu yapması gerekmez, çünkü bazı yaralar öyle derin olur ki, affetmek henüz mümkün olmayabilir. Ben de bazen bazı kişilere bunu yapamayacağımı, yapmam gerektiğini düşünmüyordum. Bazen affetmemek de kendimizi korumaktır, sınır koymaktır ve bu da bir cesarettir. Kimi zaman affetmek ruhumuza iyi gelir, kimi zaman ise hayır demek en doğru iyileşme yoludur. Önemli olan, hangi yolu seçersek seçelim, bunu bilinçli ve içten bir şekilde yapabilmektir. Ben affetmeyi seçtim...

Kendi içinde affetmek özgürlük getirir, insanın kafasını rahatlatır.

Ama bunu o insana söylememeli, göstermemeli, mesafesini bilmeye devam etmeli.

Affedilen insan aynı hatayı tekrar yapmaya yüz bulur.

İnsan bence kolay kolay affedemez. Sırf karşıdaki affedildiğini düşünsün vicdan azabı çekmesin diye sözde affedilir. Affetmek insanın kendisine pek bir yararı olmayan bir şey bence