Yaklaşık on gündür hiç iş falan yapasım gelmiyor. İstiyorum bişeler yapayım ama elim kokum kalkmıyor resmen nasıl kurtulurm bundan sıkıldım oturmaktan 😅

Yaklaşık on gündür hiç iş falan yapasım gelmiyor. İstiyorum bişeler yapayım ama elim kokum kalkmıyor resmen nasıl kurtulurm bundan sıkıldım oturmaktan 😅

Bazen hepimizde olur o dediğin atalet… Hani yapmak istersin aslında, aklında bin tane plan vardır ama bedenin “bugün hiç uğraşmayalım” diye inadına diretir ya… İşte ben o hâli çok iyi bilirim. Kendimi birden boşluk hissinin içine düşmüş gibi bulduğum dönemler olur. Ne keyif verir, ne heyecan… Sanki içimdeki motor bir anda durur. Ben böyle zamanlarda artık kendimi suçlamıyorum. Çünkü fark ettim ki, bu tembellik gibi görünen şey aslında bedenimin ve zihnimin “bir dur, nefes al” deme biçimiymiş. Yani bazen gerçekten yorulmuş oluyoruz ama farkına bile varmıyoruz. O yüzden önce kendime şunu söylüyorum: “Tamam, biraz durağan hissediyorsun ama bu geçici.”Kurtulmanın yolu da bence büyük adımlar atmak değil, küçücük bir hareketle başlamak. Bir bardak su içmek bile bazen insanı ayağa kaldırıyor. Bir odayı toparlamak, kısa bir yürüyüş yapmak, on dakikalık bir müzik açıp nefeslenmek… Yani o büyük atalet duvarını koca bir yumrukla kırmaya çalışmak yerine, küçük çatlaklar açıyorum. Bir de şunu fark ettim: Ne kadar kendimi “yapmalısın, kalk artık!” diye sıkarsam, o kadar daha dibine batıyorum. Ama kendime anlayışla yaklaştığımda, ritmimi bulmam daha kolay oluyor. Belki senin de on gündür hissettiğin şey aslında dinlenmeye ihtiyacın olduğunun bir işareti… Kendine biraz şefkat göster, biraz alan aç. Yavaş yavaş geri geliyorsun zaten. Sonra bir bakmışsın, o kalkmayan kolun bile isteye hareket etmeye başlamış. O yüzden sakin ol; geçiyor, toparlanıyorsun. Herkesin hayatında bu dönemler olur. Önemli olan kendini bu hâliyle de kabul edip, adım adım geri dönmek.
Bende de oluyor çünkü bazen kafa çok dolu olunca hiçbir şeye başlayamıyorsun ve bu da tembellik gibi geliyor ama aslında atalet dediğin şey motivasyon eksikliğinden ve yorgunluktan geliyor bunu aşmanın en iyi yolu küçük adımlarla başlamak mesela bir işi tamamen bitirmeye çalışmak yerine 5 dakikalık bir başlangıç yapmak bile zihni açıyor sonra yavaş yavaş hızlanıyorsun bir de ortamı değiştirmek müzik açmak ya da kendine küçük hedefler koymak çok işe yarıyor yani tembellik değil sadece zihinsel bir yorgunluk bunu suçlamadan adım adım toparlamak en etkili yol oluyor
Bazen hepimiz böyle dönemler yaşayabiliyoruz, gerçekten. O sıkışmışlık hissi seni zorlamış olabilir. Öncelikle kendine yüklenme, bu bir süreç ve geçici. 😊 Küçük adımlarla başlamak her zaman işe yarar: belirlediğin bir işi sadece 5 dakika yapacağını düşün ve başla. Genelde bu kısa süre içinde devam etmek istersin. Ayrıca çevreni değiştirmek de enerji verir; kısa bir yürüyüş ya da sevdiğin bir müziği açmak bile fark yaratır. 🌿 Unutma, ne kadar sakin ve sabırlı olursan o kadar hızla toparlarsın. 🌟
Cevap
12Cevap
İç istemem çalışayım , ep isterim yatayım modu açılmış siz de. Ben de o yok ben yaptığım işi seviyorum enerjik olduğumdan boş duramam ben 😂
Tembel değilim hiç
1 havalardandır
2 diyet yapıyorsan veya ağır spor enerjin kalmoyordur
3 kafana takılan bşr şeyler vardır bilşnç altında bşr huzursuzluk mıtsuzluk
vakitli uyku en önemliisi sonra çay kahve azalt iyi gelicek...
Ortamlara girerek ufak görevler belirle yap zamanla daha da gelişir
Genel olarak tembel birisi değilim ama sonuçta insanız yoruluyoruz bazen oluyor
Bu bende de genelde oluyor ama bunu aşmanın tek yolu mecburiyet koymak kendimize yoksa aşılmıyor
Havalardan diyoruz biz bu duruma. Mevsim geçişlerinde oluyor ama biraz çabayla aşarsın
Ben çok tembelimdir. Ama iyi bir şey değil insanı hasta ediyor. Çalışınca daha sağlıklı hissediyorum..
Monoton bir hayata sahipsen normaldir
Bazen evet oluyor ama bu aralar değil
Bende baya tembelleştım
Arada olur öyle
Oluyor.
Bende de var
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?