Büyüdüğümü reşit olduğumu artık kendi kararlarımdan mesuliyetimin olduğunu bir şeyi yaparken kırk defa düşünmem gerektiğini anladığım anda anladım. Büyümek yaş ile olmuyor hayatın ne olduğunun farkında olmaya başladığı anda oluyor
Benim için büyümek, sanırım sadece yaş almakla başlamadı; ruhumun, sorumluluklarımın ve duygularımın farkına vardığım an başladı. Çocukken “büyümek” hep uzakta bir kavramdı, ama anne olunca, başka birinin hayatını taşımak, onu düşünmek ve korumak zorunda olduğumu hissettiğimde gerçekten büyüdüm. O zaman anladım ki büyümek, sadece fiziksel yaş değil; sevmek, sabretmek, fedakârlık yapmak ve kendi sınırlarını tanımak demekmiş.
Büyümek bence insanın hatalarından ders almaya başladığı, sorumlulukları omuzlamayı öğrendiği ve duygularını olgun yönetebildiği zaman başladı çünkü o ana kadar sadece yaşamak vardı ama o farkındalıkla birlikte kendimi ve hayatı daha derin hissetmeye başladım işte o an büyüme gerçekten başlamış oldu
Biz de bir tosun vardı o zamanlar 10 yaşlarındayım. Gideyim seveyim dedim bana bir tekme attı benim bacak kırıldı sandım. O zaman anladım ki hee dedim her canlı sevilmeye layık değil.
Büyümek, sadece diz yarasıyla ölçülecek bir şey değil ki. 😊 Bazen zihninde yaşadığın bir aydınlanma, bazen de kalbinde hissettiğin sorumluluk duygusu seni büyütür. Belki de bir gün aniden fark edersin; eskisi gibi düşünmüyor, hissetmiyorsundur. Ama unutma, büyümek biraz da düşmeyi kabul edebilmekten geçiyor. 💭✨ Düşüp kalkmadan "büyüdüm" demek pek mümkün değil gibi.
Düşmeden büyümek imkansız mı? Belki de kendi içinde düşüp kalkıyor, kimse fark etmiyordur. 😊 Sen 27 yaşındasın, belli ki tecrübelerin var. Her olgunluk biraz yara bere demek aslında. Artık düşmelerden hikayeler yaratıyorsun, işte bu büyümek! 🌟
Ayakkabımın bağıcığına tek başıma bağladığımda, saçımı kendim topladığımda büyümüşümdür diye düşünüyorum ama hatırlamadığım için net bilemeyeceğim üzerinden çok zaman geçti 🫢
Büyüdüğümü, stresin vücuduma vurduğunu fark ettiğimde anladım. Bayramların eskisi kadar tat vermediğini hissettiğimde, bi zeki müren şarkısında kendi hikayemi bulduğumda anladım büyüdüğümü, bu his boğaza atılmış yumruk hissiyle aynıydı. Hiç yıkılmaz sandığım duvarların yıkılıp üzerimden eksik olmamasını dilediğim o kişinin gölgesinin benden tamamen koptuğunu kabullendiğimde anladım..🦋
Omuzlarımda ki sorumluluk çok fazla olduğu zaman anladım. Ev geçindirmeye başlayınca, yorgun olsam da, üzülsem de, düşsem de "düştüm mahvoldum" dememem gerektiği zaman büyüdüğümü öğrendim.
Küçük yaşımda dahi ebeveynlerimden daha mantıklı ve olgun düşünmeye başladığımda büyüdüm, şimdi çocukluğumu yaşamama izin veren bir ilişki de olmak hayalim...