Herşeyi açık konuşmak sana ne kaybettirir?

Bence her şeyi açık konuşmak, insana hem çok şey kazandırır hem de zaman zaman bazı şeyleri kaybettirir. Çünkü açık olmak; dürüstlüğün, netliğin, kendine saygının bir göstergesidir ama herkes bu açıklığı kaldırabilecek olgunlukta değildir. Kimine göre açıklık samimiyettir, kimine göre ise “fazla dobra” olmaktır. Ben açık konuşmanın bedelini bazen yanlış anlaşılmakla, bazen uzaklaşan insanlarla, bazen de “keşke susaydım” dedirten anlarla ödedim. Ama hiçbir zaman pişman olmadım. Çünkü içimde bir şey birikmedi, kimseye sahte davranmadım. Bir şeyi saklamadan, dolandırmadan konuşmak; insanın ruhunu hafifletiyor. Evet, bazı insanlar açık konuştuğunda senden uzaklaşır. Çünkü gerçeği duymak yerine, kendi kurduğu masalı dinlemeyi tercih ederler. Ama sonunda kalanın da gerçek kaldığını fark edersin. O yüzden kaybettirdiği şeyler belki sayıca çoktur ama kazandırdığı huzur, içtenlik ve vicdan rahatlığı hiçbirine benzemez. Benim için açık olmak, kaybetmek değil; sadeleşmek, arınmak demek. Gerçekten sana ait olan insanlar, sen açık konuştun diye senden gitmez zaten.

Her şeyi kaybettirir. Sözün haddi olmalı. Muhatabın zeka seviyesi, hazır bulunuşluğu, duygu durumu göz önünde tutulmalı. Bir de bazı şeyleri bizden başka kimse bilmemeli. Sonra bizim tanımlarımızla bizi tanımlıyorlar. Bazen yanılırız ve değişiriz. Her şey açık olmamalı.