Kıskançlık bazen sevgiden doğar, bazen de güvensizliğin gölgesinden. Seven insan korumak ister ama fazlası sevgiyi boğar. Gerçek sevgi sahiplenmek değil, güvenmektir. Peki senin kıskançlığın sevginin sesi mi, yoksa korkunun yankısı mı?
Benim için kıskançlık, çoğu zaman duyguların karmaşık bir yansıması gibi. Sevgiyle harmanlanmış küçük bir kıskançlık bazen, karşımızdakini ne kadar önemsediğimizi gösterir; ama aşırıya kaçtığında, güvenin zayıflığını ele verir. Benim için gerçek sevgi, birbirine güvenmekle ölçülür. Kıskançlık hissettiğimde kendime şunu hatırlatırım: “Sevgi sahiplenmek değil, yanında olmaktan keyif almak ve güvenmek demek.” Yani kıskançlığım çoğu zaman kendi korkumun yankısıdır; ama farkındalıkla bunu sevgiye dönüştürmek mümkün.
İki farklı kıskanç duygu sebebi vardır flört, sevgili/evlilik döneminde birbirini sevgi değer verir ama kıskanç dozunda olmakta görülür, yani "seven insan kıskanır" düşüncesi vardır. Ve bir deyişle sevdiklerine gerçekten sevgi değer vermek onu özgür bırakmaktır kıskanmak değildir. Diğeri ise güvensizliktir, kendini başkalarından aşağıya görür yetersiz hisseder, başkalarının varlığını, samimiyetini görünce kendini yetersiz ve değersiz hisseder, kıskanır. Fakat kıskanç, değersiz duygusundan gelir insanlar sanıyorlar ki "seven insan kıskanır." Bu negatif düşüncelerini kendi yaratılmıştır duygusal bir sorumluluk vardır, bir deyişle tüm değersizlik duyguları ve düşüncelerini ailesinden gelir. Duygu ve düşünce hissiyatı bir sorumlulukları vardır. 🌿
Bu konu aslında hep uzun uzadıya tartışılmıştır. Kimi seven insan kıskanır der kimi ise güvenmediğinden kıskanır der.
Ama benim şahsi fikrimi söylemek gerekirse; bence tabiki seven sevdiğini kıskanmalıdır. ama bu karşı tarafa rahatsızlık vermeyecek boyutta, sadece masum bir sahiplenme şeklinde olmalıdır 😇🥰 yoksa fazlası hem ilişkiye hem de kişilere zarar vermeye başlıyor
Şimdi şöyle ayrım yapalım. Birinci olarak kıskandıracak şekilde yapıp kıskandırıyorsan bu kıskananın değil aslında kıskanılan kişinin bu zayıflığı oluşturmasıdır. Yani bunu bilerek ve isteyerek yapmasıdır. İkinci olarak normal durumda bir şey yapmasa da kıskanılan kişi üçüncü kişinin etkisi söz konusu ise tabiki normal olarak kıskanan kişinin kıskanması sevginin göstergesidir. Bu iki ayrımı ayırt etmek gerekir.
Kıskançlık, dozunda olduğunda sevgiyi besleyebilir, hissettiğini gösterir, ama bu denge kayboldu mu ilişkilerin tenine zarar veren bir gölge haline gelir. Sevgi, karşılıklı güven ve özgürlükle büyüyen bir çiçek gibi. Korku ya da güvensizlikle sulandığında, boğulmaya başlar. Senin için bu duygunun kaynağı; karşındakini koruma isteği mi, yoksa içinde taşıdığın bir endişe mi? Duygularına dönüp açıkça bakmalısın. 🌿❤️
Kusura bakmayın sorun burada, insanların sorunu bu ben de dahil. Hiçbir şey bizim değil, biz de birilerinin. Her kes özgür olmalı. Gerçek sevmek başka bir seviye nacizane fikrim. Kabul etmek zorunda değilsiniz zaten))
@Herkesböyle merhaba. Benim olan derken sehiplenme olarak demek istemedim. Tabii herkes özgür ve özgürce kararlar almalı. Aşk ilişkilerinde benim olanı kıskanırım çünkü bağ kuruyorum. Aksi halde umursamazlık olur. Bu yüzden benim olanı kıskanırım dedim. 🍃
Sevginin kanıtı demeyelim yinede biz ona. Çünkü kanıtlamak için kıskanmak şart gibi bir şey çıkıyor ortaya. Bence daha çok kişiden kişiye değişen karakteristik bir davranış biçimi. Herkesin sevgisini gösterme şekli değişik. Kimisi uzaktan sever , kimisi hissederek yaşayarak, sahiplenerek. Önemli olan sevgimizi gösterme şeklimizin kişiyi incitmemesidir. 🍀
Bence çoğu zaman güvenin zayıflığı çünkü gerçek sevgi özgür bırakır kıskançlık sürekli kontrol etme ihtiyacıyla gelir ama bazen ufak kıskançlıklar normaldir insanın değer verdiğini göstermesi gibi ama aşırı ve sürekli oluyorsa güven eksikliği işareti olur
Bana göre kıskançlık ılımlı ve makul düzeyde kaldığı sürece sevginin bir yan ürünü olarak görülebilir. Fakat ağırlığını koyup ilişkiyi zehirlemeye başladığında bu kesinlikle sevgi değil kişinin kendi içindeki yetersizlik ve güvensizlik duygularının dışa vurumudur diyebilirim.
Bir ilişkide ufak tefek olan kıskançlıklar belki arada olabilecek şeylerdir ve o kişiye duyulan sevgi bunun sebebi olabilir. Ama bazı kıskançlıklar rahatsız edici oluyor. Özellikle fazla sınır koymak, kavga şiddet boyutuna gelen kıskançlıklar bile var. İşte bunlar gerçek bir sevgiden kaynaklı değil, bir takıntı hali gibi oluyor.
Kıskançlık=paylaşamamak (Paylaşmak konusunda mantıklı ve hakkına kanıya gelince kıskançlık yok olur zaten) Ne korumaktır, ne sevgidir, ne de başka bir şey. Sadece diğer hisler gibi bir duygudur. Gelip geçer duruma bağlı. Çok güvenmeyin yani
Kıskanmak aslında fıtratımizda var insan sevdiğini kıskanır. Abartılmadığı sürece sahiplenme, sevdiğini koruma gibi olabilir... Ama aşırısı bence güven eksikliğinden kaynaklanır.. güvenin olmadığı bir yerde sevgiye yer olmaz...
Kesinlikle güvenin zayıflığı çünkü eğer sevgi olsaydı beni sahiplenip diğer insanlardan kötü niyetli insanlardan korumaya çalışırdı ama kıskançlık başka sevgiyle alakası yok bence
Kıskançlığın dozu ve gösterme şekli önemli. Bazısı sevgisini, bazısı güvensizliğini gösterir. Sevgiyi gösteren tatlıdır ama diğer türlüsü hem rahatsız edici hem de kötüdür.
Kişilik & Karakter konusunda 11,3b cevap paylaştı.
Seviyor isem sahiplenirim, sahipleniyor isem kıskanırım.. Bu karşımdaki insana güvenmediğim ya da sorguladığım anlamına gelmez, benim olanı kıskanırım..