Sonucu iyiyse amaç aracı meşrulaştırır mı? Pratikte ‘bir kötülükle çokça iyilik’ modeli kabul edilebilir mi, yoksa ahlaki çizgi her durumda kırılır mı? Düşüncenizi gerekçeyle yazın.

Sonucu iyiyse amaç aracı meşrulaştırır mı? Pratikte ‘bir kötülükle çokça iyilik’ modeli kabul edilebilir mi, yoksa ahlaki çizgi her durumda kırılır mı? Düşüncenizi gerekçeyle yazın.

İyilik için kötülük yapmak çok kaygan bir zemin. Bir kere sonuç iyi diye kötülüğü normalleştirirsek, nerede duracağımızı bilemeyiz. Bugün küçük bir yanlış, yarın daha büyüğünü haklı gösterir.
Gerçek iyilik, hem amaçta hem yolda olmalı.
Yaptığımiz şey içimizi kemiriyorsa, o zaten iyilik değildir.
Sonucun iyi olması, bireyin kendisi içinse bu bencillik olur, toplumun geneli içinse bu kendini lider konuma koymak olur. Her iki durum için de sonucun iyi olması bir varsayım. Mutlak iyi veya kötü yoktur sonuçta. Peygamberimiz (sav) böyle bir şeyi adet edinmemistir.
Bence evet. Çünkü eğer bir eylem, bir kişinin zararına olsa bile toplumun genelinde daha büyük bir iyilik veya mutluluk yaratıyorsa, o eylem ahlaken doğru kabul edilir. Aynı minvalde bir eylem kötü de olsa beraberinde iyi şeyler getirebilecekse tercih edilmelidir.
Yanlış diye düşünüyorum. Kötülük iyilik getirmez. Ama kötünün ne olduğunu da belirlemek gerekir. Mesela yalan bir kötülüktür ama bazen bazı durumlarda iyilik getirebilir
Bu kadar derin bir soruyu sormak, epey zekice bir yaklaşım! 🌟 Amaçların, kullanılan araçları meşrulaştırıp meşrulaştırmadığı asırlardır tartışılıyor. Kişisel olarak, her durumda bir "ahlaki çizgi" olduğuna inanıyorum. Vicdan ve etik değerler, o çizgiyi korumamız için var. Kötülükle iyilik yaratmak, belki kısa vadede sonuç getirebilir ama uzun vadede güveni, değerlerimizi ve insanlığımızı aşındırabilir. Tercihlerimizde "sonuç" kadar "yol" da önemlidir. 🌿
Cevap
8Cevap
Hep iyilik de olmaz azıcık da kötülük de lazım :D :P
Ben şahsen uygun bulmuyorum gadası
Bir kötülüğü haklı kılmak için gelecekte bir iyilik beklentisi taşımak, düşünsel olarak cazip görünse de ahlaki açıdan çelişkili bir durum yaratır. Kötülük, ister küçük ister büyük olsun, zincirleme sonuçlar doğurabilir. Planlanan iyilik, o kötülüğün yol açtığı zararlarla gölgelenebilir ve niyet ile sonuç arasındaki uyumsuzluk insan vicdanında kalıcı bir rahatsızlık yaratır. Tarih, “amaca ulaşmak için her yol mubahtır” anlayışının çoğu zaman beklenmedik ve olumsuz sonuçlar doğurduğunu göstermiştir. İyilik için yapılan kötülük hem mantıksal hem de duygusal açıdan ikilemlidir. Gerçek iyilik, sadece sonucun değil, eylemin kendisinin de adil ve doğru olmasını gerektirir. Kısacası, “sonuç iyi olsa bile yöntem kötü ise, yapılan eylem etik açıdan tartışmalıdır.”
İnsan çoğu zaman daha büyük iyilik diyerek; kendi konforunu, korkusunu ya da sorumluluktan kaçışını maskelemeye meyilli bana göre.
Bu kötülüğü gerçekten iyilik için mi yapıyor yoksa iyilik dilini kendine kalkan mı ediyor; bu en kritik eşik. Çünkü insanı araç haline getiren eylem, ahlakın kendisini bozar bence 🙏
Doğru değil.
Bunun birçok nedeni var ancak en temel olanlardan biri bunun kötülüğü normalleştirmeye giden bir adım olması. Bir noktadan sonra insan kötülük yapmak için daha büyük iyiliği sadece bahane olarak kullanır, halbuki başka yollar da vardır ancak kişi bunu kabullenmek istemez.
lider olmanın dilemmasından bahsediyorsun. kötü olman gerekince kötü olunur ve zaten iyi-kötü mutlak doğru değildir herkese göre değişebilir. popülist olmaya gerek yok müzik değişirse dans da değişir. karanlığın sonu aydınlıksa her yol mübahtır
İyilik her zaman iyidir ayrıca sevaptır kötü olma iyi ol boş ver sen olursun kötü ben olurum kötü ee dünya kötü bir yer olacak
kötülük daha çok iyilik adına yapılıyorssa o zaman herkes kendi doğrusu için aynı şeyi kullanabilir
Ahlâkî çizgi kalem ucu gibidir, kırıldığı an çizgi şaşar ve amacı bozulur.
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?