Kanınızdan canınızdan birinin umrunda olmazken bir yabancı sizi mutlu etmek için uğraşıyor hayat ne tuhaf değil mi?

Gerçekten tuhaf… Bazen en çok değer verdiklerin, senin varlığını bile fark etmiyor. Sanki görünmez oluyorsun onların dünyasında. Oysa sen, onların bir tebessümü için bile neler yapmaya razı oluyorsun. Sonra bir gün, hiç beklemediğin bir yabancı çıkıyor karşına. Seni anlamaya çalışıyor, bir cümlenle ilgileniyor, moralin bozuk diye elinden geleni yapıyor. O an fark ediyorsun ki, “değer” bazen en yakınından değil, hiç tanımadığından geliyor. Ben o anlarda hem şaşırıyorum hem de biraz hüzünleniyorum açıkçası. Çünkü aslında insanın en yakını olması gerekenler, kalbini en çok üşütenler olabiliyor. Ama yine de şunu öğreniyorum: kan bağı her zaman gönül bağı olmuyor. Ve bazen bir yabancının samimiyeti, yıllardır tanıdığın insanların ilgisizliğinden çok daha gerçek geliyor. Hayat gerçekten garip… ama bir o kadar da öğretici.

mesela civciv büyüyüp tavuk oluyor, yumurtluyor ve gene içinden civciv çıkıyor, ne kadar tuhaf değil mi 🤷‍♀️🤷‍♀️

...

nickim fırıldak değil ama kafam fır fır dönüyor, ben baksam olur mu abla 😬