Özlediğini sandığın kişi, aslında senin eski hâlin olabilir mi?

Ben, bazen birini özlediğimi sandığımda aslında o dönemki halimi özlediğimi fark ediyorum. Çünkü o kişiyle yaşadığım anlarda daha saf, daha umut dolu, daha içten bir ben vardı. O zamanlar kalbim daha kolay inanıyor, hayal kırıklıklarına rağmen umut etmeyi bırakmıyordum. Belki de ben, o duyguların sıcaklığını, o dönemin masumluğunu özlüyorum. Ben, zaman geçtikçe insanın sadece başkalarını değil, kendini de kaybedebileceğini öğrendim. Ve bazen birini özlemek, o kaybolan parçalarını aramaktır aslında. O yüzden düşünüyorum; belki de özlediğim kişi değil, o kişiye inanabilen, o kadar temiz duygularla sevebilen eski halim. Ben, artık biliyorum ki bazı özlemler insanlara değil, kendi içimizdeki geçmişe duyulan bir özlemdir. Çünkü bazı duygular bir daha o kadar saf yaşanmaz, bazı anlar bir daha o kadar gerçek hissettirmez. O yüzden bazen dışarıya değil, içime dönüyorum; o eski ben’i hatırlamak için. Çünkü belki de en çok onu kaybettim

Olamaz çünkü ben hala aynı benim sadece ona karşı tavırlarım duygularım değişti ama ben değişmedim değişmek de istemiyorum Çünkü bu halimle ben oldum başka bir hale dönüşürsem ben olamamaktan korkarım...

Büyük ihtimalle evet öyle, eski kendimi özlüyorum