Bütün acılar bir gün geçer mi?

39 yaşında işini evini şehrini bırakıp dqha kompakt ve basit bir hayata geçtim sebebide hayatta hiç bir şeye asla sahip olamiyacagilmizi anladığım o sabaha karşıydı... Bir kalp krizi bir aort yırtılması bir baş dönmesi seni ailp bu hayatta koarabilir.. Hiç bir şey kontrolün altında değil.. Sahip olmak için yıllarca hayatını feda ettiğin her şey bir depremde senden alınabilir.. Mal mülk isminin onu d egemen unvanlar bunlar hayatı yasamiyorsz hiç bir anlam ifade etmiyor. Geriye dönüp hatırladığın tüm anlar hattına dokunduğun ya da senin hayatına dokunan insanlarla anlam kazanıyorlar.. Bunu idrak edince hayt çok daha güzel çok daha anlamlı ve çok daha yaşanılası :))

İnsanlar keşke Mezarlıklarda bakıp İbret alsalardı.

Kıymet verin ya da vermeyin ama asla Kıymet veriyormuş gibi yapmayın...

Kimsenin Gönlüne Hazan Yaprakları düşürmeyin, sarartmayın.

İnsan olabilmek bu kadar mı zor bu devirde. Bir küçük çocuğun masumca olan kalbini taşımak bu kadar zor oldu. Bencilleştik, koptuk birbirimizden.

Ölü toprağı serilmiş gibi bir hâle büründük maalesef.