Bazı gerçeklerden kaçmak her zaman zayıflık mıdır, yoksa kendini koruma mekanizması da olabilir mi?

Bence kaçmak zayıflık değil kendini korumak demektir neyden hangi konudan kaçtığında önemli işin detayını bilmeden yoğun yapmak zor, herkes herşeyi konuşur padişah arkasından bile atarlar Allah'tan korkmayan insandan mı korkacak da arkandan atmayacak arkandan atanlara değil yanında olanlara yönelmek zorundasın. Ama dostunu düşmanını iyi seçmez isen kimin arkandan attığı belli olmaz. Ölümlü dünyada ben insanları sorgulamayı bıraktım sende bırak mutlu olursun. Çünkü insandır duvara yaslanma çürür demişler insana güvenme ölür demişler bunca zaman boyunca boyunca anlaşmış olman gerekiyordu. O yüzden hiç arkadaşım yok yalnızım çünkü kimse bana gerçek dost olmadı ben dostum dediğim insanlar başkasını dost bildi karnı doyunca yapmasaydın dedi. O yüzden insanları düşünmeyi bıraktığın da mutlu olursun

Her zaman kaçırıyorsa insanoğlu üşengeç oluşundandır. Konfor alanından çıkmak istemez. Bazı şeyler de mecburi kaçmak da olur ki bu da hayatına olumsuz katkısı olduysa. Yani konusuna göre değişir.

Bazen dinlenmek gerekir bence bu bir dinlenme