Göz önündeki gerçeklerden kaçınmak neyin belirtisidir?

Şahsi güçsüzlüğün açık bir tezahürü. Bilinçteki bazı istenmeyen şeyleri bilinçsiz kısıma gönderme davranışı, bir diğer deyişle, korunma yolu. Bu şu korkuları tetikliyor; yüzleşmek, hissetmek, baş etmek. Bunlar hakkında kaygı duyan bir insan, bilincini, bilinçsiz bir şekilde bloke ediyor. Sanıyor ki kurtuldu, her şey çözüldü. Bu şu özelliğe çok benziyor değil mi, kavga esnasında problemi çözmeyip daha sonrasında da özür dilemeyen, sanki hiçbir sorun yokmuş gibi davranan insanlar. Benziyor, çünkü anlattığım, bu durumun bir versiyonu, örneğiydi. Gerçeklerle yüzleşmek o kadar korkutuyor ki, önüne geldikleri zaman, diğer başka savunma kalkanlarını kullanmaya başlıyorsun. Bunlardan biri, kurban rolü ve halinden ebedi yakınma hali. Öyle bir illet ki bu, ileriye dönük hiçbir çaba, çözüm üretmeden sadece şikayet eder, şöyle böyle hayatta kalırsın. Suçlu hissetmezsin, hayatın ve hayat görüşün değersizdir. Acizlikten kaçınayım derken, acizin âlâsı olur çıkarsın. Belki şu son söz, bu durumun bir özeti niteliğinde olabilir.

ölmüş insanlığımızın belirtisi