Merhaba hayırlı akşamlar herkese küçük yaştan (5. sinif) beri hem okuyup hem çalışan 21 ime gün alan birisiyim
Bu yaşıma kadar ne kimsenin malını mülkünü nede aşk hayatını kıskandım kimseye özenmem kimseyede hayranlık duyan birisi değilim sadece kendim çalışıp kendim çabalayan birisiydim taki 1 sene öncesine kadar yıllar boyunca ailem tarafından kandirildim hep senin için biriktiriyoruz deyip her defasında kandırılan birisiyim 1 senedir kendimi hiç sağlıklı hissetmiyorum evden çıkamıyorum ise gidecek halimde kalmadı tüm hayallerimi çaldı ailem yıllardır ne hayallerle biriktirdiğim parayla kendi işimi yapicaktim takı askere gittim de harçlık istediğimde binbir türlü bahanelerle zar zor atılan paralarla 6 ay geçirdim artık istemekten sıkıldım her neyse sehrime geri geldiğimde o parayla kendilerine araba aldıklarında hevesim boğazımda düğümlendi 1 yıla yakındır evden zar zor cikiyorum kimseye güvenim kalmadı denizi seyretmeye gidiyor çıkıncada ailem tarafından psikologa götürüldüm bu hale gelmemin sebebini ailem olduğunu söylemeye çekindim çok utanç verici bir şey tüm akrabalara beni kötü biri olarak anlatmışlar yolda geçerken bir tuhaf gözle bakıyorlar hep çalıştım hiçbir zaman da ailemden bir şey istemedim daha fazla mesai kalarak evimdeki yattığım yatağı bile kendim aldım o derece kendimi o kadar canım hissediyorum ki herkesten geri kalmış gibi ne yapabilirim çalışacak gücüm kalmadı evden gitsem paramda yok mecbur aynı evde kalıyorum kocaman bir dünya yı bana dar ettiler ne yapmalıyım sizce?
Bu yaşıma kadar ne kimsenin malını mülkünü nede aşk hayatını kıskandım kimseye özenmem kimseyede hayranlık duyan birisi değilim sadece kendim çalışıp kendim çabalayan birisiydim taki 1 sene öncesine kadar yıllar boyunca ailem tarafından kandirildim hep senin için biriktiriyoruz deyip her defasında kandırılan birisiyim 1 senedir kendimi hiç sağlıklı hissetmiyorum evden çıkamıyorum ise gidecek halimde kalmadı tüm hayallerimi çaldı ailem yıllardır ne hayallerle biriktirdiğim parayla kendi işimi yapicaktim takı askere gittim de harçlık istediğimde binbir türlü bahanelerle zar zor atılan paralarla 6 ay geçirdim artık istemekten sıkıldım her neyse sehrime geri geldiğimde o parayla kendilerine araba aldıklarında hevesim boğazımda düğümlendi 1 yıla yakındır evden zar zor cikiyorum kimseye güvenim kalmadı denizi seyretmeye gidiyor çıkıncada ailem tarafından psikologa götürüldüm bu hale gelmemin sebebini ailem olduğunu söylemeye çekindim çok utanç verici bir şey tüm akrabalara beni kötü biri olarak anlatmışlar yolda geçerken bir tuhaf gözle bakıyorlar hep çalıştım hiçbir zaman da ailemden bir şey istemedim daha fazla mesai kalarak evimdeki yattığım yatağı bile kendim aldım o derece kendimi o kadar canım hissediyorum ki herkesten geri kalmış gibi ne yapabilirim çalışacak gücüm kalmadı evden gitsem paramda yok mecbur aynı evde kalıyorum kocaman bir dünya yı bana dar ettiler ne yapmalıyım sizce?
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer