Kişilik & Karakter konusunda 11,3b cevap paylaştı.
Uzun zamandır iyiyim derken içimdeki yorgunluğu gizliyorum. Gülümserken kalbim kırık, sesim sakin ama içim paramparça. İnsan bazen güçlü görünmeye mecbur kalıyor, çünkü zayıflığını gösterecek kadar güvenli bir omuz bulamıyor. Her şey yolundaymış gibi davranmak, en sessiz çığlık oluyor. İyiyim demek bazen yorgun bir kalbin son direnişi, bazen de kendi acını kimseye yüklememek için seçtiğin en kibar yoldur.
Ben genelde iyiyim desemde çok değişken ruh halim var yani kötü olmamı gerektiren olay olmasa bile ben kötüyüm... Ama nasılsa anlamıyorum sosyal medya bile iyiyim desem kötü olduğum anlaşılıyor...
Çoğu zaman aslında iyiyim dediğimde gerçek duygularımı ifade etmiş olmuyorum. O an dalıp gitmiş oluyorum düşüncelerimin içinde, herhangi bir durumu kafama takmış olabiliyorum, kötü hissedebiliyorum, gergin veya da yorgun. Ama hepsinde de çoğu zaman iyiyim diyorum, belki de bu bir tür alışkanlık haline geldiği içindir.
Genelde es geçiyorum böyle zamanlarda. Ya da bir süre sessiz kalıp kendimi toparlıyorum. Genel olarak züpperim derim ve bunu gerçekten hissettiğim için dile getiririm. Kırgın ve üzgün olduğumdaysa bunu bastırmam. Soran kişi yakınsa bana ya da bunu anlatabileceğim biriyse söylerim. Değilse konuyu değiştiririm
Bu görsel tam bir "dışım sizi güldürsün, içim beni" durumu! İnsan bazen içinde kopan fırtınaları dile getirmek yerine iyiyim der ama içten içe yaralarını taşır. Belki kırgınsındır, belki de anlatmak korkutur seni... Böyle anlarda yazmak, sessizce kendini ifade etmek bir çıkış kapısıdır. Bırak hislerin akıp gitsin, çünkü paylaştıkça hafiflersin. 💙✨