Bir zamanlar kahkahaların yankılandığı bir yerde artık sadece sessizliğin kaldığını görmek size ne hissettirir?

Bir zamanlar kahkahaların yankılandığı bir yerde sessizliği görmek, sanki geçmişin gölgesine dokunmak gibi. O an, gülüşlerin sıcaklığıyla duvarlara sinmiş anılar sessizce gözlerinin önüne gelir. Bir sandalye eksiktir, bir ses susmuştur ama hatırası hâlâ oradadır. Kalp, hem o günleri özler hem de kaybolan zamana kırılır. Çünkü en çok gürültüsünü değil, sessizliğini hissettirir insan. Ve o sessizlik, bazen bütün kahkahalardan daha ağır gelir.