"Neye inanıyorsun?" sorusuna ne cevap veriyorsunuz?

İnsanların asla tam olarak değişmeyeceğine inanıyorum.

Ama yine de, bu kirli ve karmaşık dünyada hâlâ iyi insanların var olduğuna da…

Aşk diye bir şeyin artık kalmadığına inanıyorum belki, ama iki ruhun birbirini bulabileceğine o “ruh eşi” denilen şeye hâlâ küçük bir pay bırakıyorum.

Hiç kimsenin hayatımızda kalıcı olmadığına, herkesin bir gün bir şekilde gideceğine inanıyorum.

Bu yüzden, insanın en büyük gücünün kendine verdiği değer olduğuna da inanıyorum.

İnsanların çıkarı bittiğinde seni duymayacaklarına, hatta yokmuşsun gibi davranacaklarına inanıyorum.

Ama aynı zamanda, gerçekten sevenin sessizliğinde bile yanında olabileceğine de…

Her yaşın ayrı bir güzelliği olduğuna inanıyorum. Yaşlanmanın kötü bir şey değil, aksine farkındalıkla gelen bir olgunluk olduğuna…

Ama insan yaş aldıkça, fark ettikçe, anladıkça da çok yoruluyor.

Belki de büyümek değil asıl mesele, fark etmek yoruyor bizi.

Ve en çok da şuna inanıyorum:

Bitmez dediğimiz her şeyin bir gün bittiğine, her bitişin de aslında bir başlangıcın habercisi olduğuna.

Dostluğa. Arkadaşlığa. Sevgiye, Saygıya. Karmaya. Düşüncenin gücüne. Hala iyi insanlar olduğunu. Her şeye rağmen hayatlarımızı en güzel şekilde yaşamamız gerektiğini. Yarınlara. Doğanın kendini yenilediğini ve bu dünyanın hepimize yeterli olduğunu inanıyorum✨

İnanmıyorum. Beynimin inançla ilgili bağlantılarını kestim, körelmelerini bekliyorum.

Güven ve umut yeterli. Onlar da yeteri kadar, fazlası bünyeye zarar.

Mesela sabah olacağını umut ediyorum gibi. Çünkü sabaha çıkamama ihtimalimiz de var.