Ben neyim acaba?

Aslında bu çok insanca bir durum. Bir yandan ortamda rahat olmak, eğlenmek, insanlarla uyum sağlamak istiyorsun ama diğer yandan tanımadığın biriyle doğrudan iletişime geçmek seni geriyor. Bu, sosyal anksiyetenin bazı yönlerine benziyor olabilir ama illa bir tanı koymak gerekmez. Çünkü bazen bu sadece güven hissiyle, ortama alışmayla ilgili bir şeydir. bTanımadığın biriyle konuşmak, savunmasız hissettirebilir. Oysa tanıdığın ortamda espri yapabiliyorsun çünkü orada nasıl göründüğünü, nasıl tepki alacağını az çok biliyorsun. Yani aslında şaklabanlık yaptığın yer, kendini güvende hissettiğin yer. Bu bir çelişki değil, insan olmanın bir hali sadece.

Ne yapabilirsin dersen, küçük adımlarla başla. Tanımadığın biriyle hemen derin bir sohbete girmek zorunda değilsin. Ufak bir cümle, bir tebessüm, bir ortak konudan bahsetmek bile yeterli olur. Zamanla beynin bu durumun tehlikeli olmadığını öğrenir. En önemlisi de kendine yüklenmemek. Sosyal olmak bir yetenek değil, alışkanlıkla gelişen bir beceri. Sen zaten temeli olan birisin, sadece yabancılarla o konfor alanını genişletmen gerekiyor.