Birini anlamak mı zor, kendini anlatmak mı?

Kendini anlatmak zor, çünkü çoğu insan duymak için değil, cevap vermek için dinliyor.

Sözlerinden çok, ses tonunu ya da mimiklerini yorumluyorlar.

Ben artık anlaşıldığım yerlerde konuşmayı, anlaşılmadığım yerde de susmayı öğrendim ya.

Çünkü bazen kendini anlatmaya çalışmak değil, sessiz kalmak en büyük açıklama sanki. ✨ 🌙

Anlamak istemeyen birine kendini anlatmak zordur. Karşında seni anlamaya hazır, can kulağıyla dinleyen biri olduğunda su gibi akar muhabbet. Sen bile seni tanıyamazsın.

Aksine anlamak istemeyen biri de kelimeleri insanın boğazına dizer. Usta bir manipülatörse de kendini suçlar durursun anlatamıyorum diye.

Keza anlaşılmayı istemeyen birini ise anlamak zordur. Sen onu anlama diye insan üstü çaba sarfeder, bin dereden su getirir, lafı evirir çevirir. Sonra da anlaşılmamakdan şikayet eder.

Geçinmeye gönlü olan her zaman geçinmenin bir yolunu bulur, olmadı kendisi yol olur 😀

İkisi de eşdeğer aslında, ortada empati olmadığı sürece ne biz kimseyi ne de kimse bizi anlayabilir.
Kendini birinin yerine koyabilmek kadar başarılı sonuç veren hiçbir şey yok, şahsen bana onca kötülük yapan insanlara dahi empati kurduğum için çok şeylerini görmezden gelip affettim, Yani birilerini anlamak için sadece dinlemek, ya da davranışlarını gözetlemek yetmez.