Kadınlar neden sahiplenilmek ister?

Kadının doğası böyle çünkü. Bir kadının dişilliğini yaşayabilmesi için almayı bilmesi gerekir. Sevgiyi, hediyeyi, nezaketi, anlayışı, erkeğini, almayı bilmesi gerekir. Aslında ülkemizdeki kadınlar bu konuda çok yaralılar.
Küçük yaşlarda baba sevgisini hissedemedikleri için büyüdükçe reddediyoruz. Sevilmeyi, değer görmeyi ne bilim bizlere saygı duyulmasını bilinçsizce erkeği reddediyoruz. Biz erkekleri yaşamalıyız erilliklerini hissetmeliyiz onlara acımamalıyız çünkü kadın çocuğuna acır erkeğine değil. Bu dengesizlik alamadığımızın acısını vererek tamamlamaya çalişmak maskülenleştiriyor naif doğamızı.

İlkel çağlarda erkek avcılık yapar ve evine bakardı. Kadın çocuğu büyütür erkeğin bir getirdiğini 10 yapardı. Şimdi de aynısı söz konusu. Ama şimdilerde prenses erkek diye bir şey var. Böyle bir şey olabilir mi ya? Yani erkekler ne ara bu hale geldi.
Kadınlarda da işte arabası olsun, şu kadar maaşı olsun, bu kazanç benim ayakkabımın parasına yetmez diyerek erkeği maddi bir kazanç olarak gören kadınlar bunlar dişil enerji değil.

Makyaj dişil lik değil, ben evde birde buna yemek mi yapacağım dediğinde bir kadın çekici olmuyor.
Kadınlarımızın almaya ihtiyacı var ama bu kadar kibirle değil, şefkat ve merhametle. Erkeğin vermeye ve kadınına bakmaya ihtiyacı var. Çünkü eriilliğini bununla yaşayabilir. Ve biz bunları yaşamayı bilmediğimiz için bunca çatışıyoruz diğer yarımızla.
Sahiplenilmek de sevilmek de bu almanın bir örneğidir

Kadınların sahiplenilmek istemesi, çoğu zaman basit bir kıskançlık ya da kontrol arzusu meselesi değildir; daha derin, insanın ruhuna dokunan bir ihtiyaçla ilgilidir. kadınlar, sevdikleri kişi tarafından değerli, özel ve önemli hissetmek isterler. Bu, onların dünyadaki yerlerini ve ilişkilerindeki güvenlerini hissetmelerine yardımcı olur. Sahiplenilmek, doğru bir bağda, aslında sevildiğini ve korunmak istendiğini bilmenin bir göstergesidir. Elbette bu, özgürlüğün kısıtlanması anlamına gelmez; aksine, kadınlar çoğu zaman karşılarındaki kişinin ilgisi ve bağlılığıyla huzur bulurlar. “Seninlesin, önemsiyorsun, ben hayatında önemliyim” hissi, güven duygusunu pekiştirir. İnsan olarak hepimiz farkında olsak da olmasak da, sevilmek ve değer görmek isteriz. Kadınlar da bu hisleri, sahiplenilmekle somut bir şekilde hissetmek isterler. Ama burada dikkat edilmesi gereken nokta, sahiplenmenin sınırlarıdır. İlişkiyi boğacak, özgürlüğü kısıtlayacak kadar yoğun bir sahiplenme değil; sevgiyle, özenle ve karşılıklı saygıyla yaşanan bir sahiplenme… İşte o zaman kadın bunu ister, bunu hissetmekten huzur ve güven bulur.