Cesur olan herkes güçlü müdür?

Cesaret her zaman güçten doğmaz, bazen korkunun içinden filizlenir. Güçlü olmak direnmekle ilgilidir ama cesur olmak, korkarken bile adım atabilmektir. Bazıları dimdik durur, bazıları titreyerek yürür ama ikisi de aynı yolu geçer. Gerçek cesaret, yıkılacağını bilip yine de denemektir. Güç bazen kaslarda değil, kalpte saklıdır. O yüzden her cesur insan güçlüdür ama her güçlü insan cesur olamaz.

Bence her cesur insan güçlü değildir, ama cesaretin kendisi zaten bir güç türüdür. Yani fiziksel ya da duygusal olarak güçlü olmayabilirsin ama korkuna rağmen bir adım atıyorsan, bu seni başka bir türde güçlü yapar. Çünkü cesaret çoğu zaman korkusuzluk değil, korkuya rağmen devam etmektir. Benim için asıl güç, her şeyi kontrol edebilen olmak değil düştüğünde kalkmayı seçmek, reddedildiğinde yılmamak, kırıldığında yine de sevebilmek. Bunu yapan insan ister istemez güçlü olur, ama dışarıdan bakıldığında o kişi yorgun, hassas ya da kırılgan da görünebilir. Yani cesur olan herkes güçlüdür belki, ama o güç her zaman gözle görünmez. Bazen içten gelir, sessizdir, ama çok derindir. Ben cesareti bir şeyleri aşmak değil, bir şeyleri göze almak olarak görüyorum. Ve bunu yapan herkesin içinde bir tür güç olduğuna inanıyorum. Herkesin ölçüsü farklıdır ama çaba gösteren herkes, kendi sınırlarının ötesine geçmekte zaten güçlüdür.