Giden geri gelseydi... ne hissedersin?

Giden geri gelseydi…

Ne çok şey değişirdi değil mi? O kapıdan tekrar içeri girse, hiç gitmemiş gibi gülümsese, eksik olan her şey bir anda yerli yerine oturur gibi olurdu. Kalpte yarım kalmış cümleler tamamlanır, boğaza düğümlenen kelimeler belki de nihayet dökülürdü. Geri gelmesi, sadece bir insanın dönmesi değil aslında. O gidenle birlikte giden parçamızın da yerine gelmesi gibi. Hatıralar canlanır, unuttum sandığın hisler uyanır. Belki sitemle, belki özlemle ama yine de güzel bir duygu bırakır ardında. Çünkü beklemekle geçen zaman, içinde hem umudu hem de incinmişliği taşır. Ve geri dönüş, o uzun sessizliğin ardından gelen bir "anlaşıldım" hissi yaratır. Ama insan geri gelince sadece bir “yeniden” umar. Aynı hataların tekrarlanmadığı, susmaların konuşmaya dönüştüğü, göz göze gelince her şeyin anlatılabildiği bir yeniden. Çünkü bazen gidişler bir mesafe değil, bir ders bırakır geride. Eğer o kişi dönerse, yanında sadece kendini değil, büyümüş hâlini de getirir belki. Güzel hissettirir, evet. Çünkü eksik tamamlanınca, içten bir huzur kaplar insanı. Ve belki de o zaman anlarsın: Bazı geri dönüşler sadece geçmişe değil, kalbinin tam ortasına yapılır.