Bizi mutlu eden zamanlardaki insanları kaybetmiş olmak sizde nasıl duygular bırakıyor?

duygu bırakmaz. Travma bırakır. Travma ruhu yaralar. Yaralı ruh hastadır. Hasta ruh ruh hastalıklarına gider. Depresyon ilacı verirler. Şişmanlar daha agresif olur... olaylar olaylar... sonra ölene küfreder. ne bok vardı ölecek diye. sonra travması hadi ordan gider öfkesi gelir daha düzgün yaşamaya başlar.

"Yas, onu yeniden yaşatma çabasıyla, ölüm gerçekliği arasındaki boşluktur. Öyle dipsiz bir boşluk ki hiç durmadan düşmek gibi"

Kim bu, harika bir söz.

Dün derdinde bu günü yaşama zorluğu hissi.

Zamanın doğrusal olmadığını , o anlarda kaybolduğunda zamanın büküldüğü ve bir çukur karanlık haline geldiği ve ufak bir ışık arıyorum çıkabilmek için.