Her şeyi tek başına başaran biri özgür müdür, yoksa fark etmeden yalnızlığı kabullenmiş mi olur?

Bu çok güzel ve derin bir soru aslında.
Bence her şeyi tek başına başaran biri özgürdür, evet… ama bu özgürlük her zaman huzurlu bir özgürlük değildir. Çünkü kendi ayaklarının üstünde durmayı öğrenmek, kimseye muhtaç olmamak bir gurur verir insana; ama o gücün arkasında sessiz bir yorgunluk da birikir bir noktadan sonra, kimseye ihtiyaç duymamayı bir zorunluluk gibi yaşamaya başlarsın. Kimseye yaslanmamayı başarı sanırsın ama bazen o da yalnızlığın kabullenilmiş hâlidir aslında. İnsan kendi içinde Ben zaten yalnız da yaparım derken, farkında olmadan keşke biri olsaydı da birlikte yapsaydık isteğini bastırır yani belki de özgürlükle yalnızlık arasındaki çizgi, neyi neden yaptığında gizlidir. Eğer tek başına olduğun hâlde iç huzurunu koruyabiliyorsan, bu özgürlüktür. Ama eğer yanımda kimse yok zaten düşüncesiyle bunu mecburen kabul ettiysen, o artık sessiz bir yalnızlıktır.

Gerçek olan şu Her şeyi tek başına başarmak güçlü olmaktır, ama bu gücün kıymetini biriyle paylaşabilmek de insanca olandır.

Bence cevabı kişinin niyetine ve içsel deneyimine bağlıdır. Her şeyi tek başına başarabilen biri gerçekten özgür olabilir; çünkü kendi seçimlerini yapıyor, kendi yeteneklerine güveniyor ve bağımsız bir hayat sürüyor. Ama bazen insanlar fark etmeden yalnızlığı kabul eder ve bunun özgürlük gibi görünmesini ister; aslında duygusal bağlardan veya başkalarına güvenmekten kaçıyor olabilir. Özgürlük, sadece tek başına hareket edebilmek değil, aynı zamanda destek almayı bilmek, bağ kurabilmek ve duygusal sorumluluğu paylaşabilmektir. Yani tek başına olmak özgürlük getirebilir ama her zaman değil; bazen yalnızlık, kişinin kabullendiği veya fark etmediği bir zorunluluk haline dönüşür.

Bunlar bence kısa ya da uzun döngülerdir önce başarısız oluruz sonra yalnız kalırız
.. bunlar tekrarlanırken her başarısızlıkta bir adım başarıya yaklaşırız...

Benim durumumda başarısızım, yalnızlık ise kalabalıklar içinde.. burada ve reelde parmak sayısını geçmeycek arkadaşlıklar var... Hepsine sonsuz teşekkürler..

Cehalet mutluluk olsada ... bazı insanların payına hüzün ve herşeyi hatırlayabilen bir beyin laneti düşüyor..

Esas soruna gelecek olursak insan hic bir zaman özgür değildir... Bu ne fiziken nede düşünseldir..

Ama yalnızlık insan yalnız gelmiştir ve yalnız kalabilir fakat bu korkutucudur.. elinizr sağlık güzel soru için..