Kişiliğinizi sarsacak kadar güçlü, iradenizi zayıflatacak kadar etkili krip-toni-tiniz kim ya da ne olurdu?

Kim olduğu, neci olduğu önemsiz. Kendisini ifade edemeyecek durumda olan, hakkını savunamayacak durumda olan, başkasına muhtac olan, zor durumda olan her canlı.

Suça sürüklenmiş çocuklar, bağımlılar, hayatta bir dal bulamayip oradan oraya savrulan gencecik çocuklar, elinde tutulsa çok iyi işler yapacak olan ama dezavantajlı bölgede, ailede doğan çocuklar, evli olmasına rağmen o eve ait hissetmeyen ama sığınacak yeri olmadigindan itilen kakilan o insanlar.

Sevilmediginden sevgi ile yaklaşılmadigindan sevginin ne olduğunu bilmeyen içi ruhu karanlikta olan o güzel insanlar..

Savaşta anne babasını, toprağını kaybeden ama inancından dolayı elinden sadece dua gelip kötüye başvurmayan o yüce insanlar.

Benim kriptonitim, iyi niyetimle oynayan insanlar.

Kendimi sürekli anlatma çabam, anlaşılma isteğim...

Bir kelimeyle, bir bakışla, “belki bu kez farklı olur” veya "bu kişi belki degsiir"diye kandırıyorum kendimi. Ama en sonunda hep aynı yere dönüyorum, kendime.

Ve görüyorum ki, aslında en tehlikeli kriptonit “hala inanan yanım”