Depresyon veya tükenmiş halden nasıl çıkabilirim?

mevzu şu her şey aile içi geçimsizlikten başlamıştı. hem şiddetli hemde sözlü geçimsizlikten. doğduğun ev kaderindir derler ya aynn o misal. sonrasında hayata atıldım.9 senelik dostumu sildim. Annemle ben ölümden döndük bir kere bile arayıp sormadı halimizi. yapılması gerekeni yaptım. babamı sildim. başkasına eş oldu. başkasına yuva oldu. anneme üzülüyordum. küçük yaşta evlendi ve hayatını yaşayamadı. şu an ona istediği hayatı veremiyorum. bu yazıları yazarken gözlerim dola dola yazıyorum. çünkü bu yazıları yazma cesaretini henüz toplayamamıştım ve işte buradayım. şuanda hem 6. kere yks hazırlanıcam ve çalışıyorum iş hayatındayım. ev geçindirme derdindeyim. ve yüreği çok güzel bir beyfendiye sahibim. tüm bu yaşanan acılardan ve stresten sonra içime kapandım hiçbir şey zevk vermiyor. eskiden hayal kurardım şimdi umut bile edemiyorum. eskiden daha çok tevekkül ederdim şimdi Yüce Mevlamın karşına affetsin daha az çıkıyorum. sanki elimi insanlardan hayattan çekiyorum gibi hissediyorum. içim hayal kırıklıkları boğazım ise cam parçaları ile dolu gibi hissediyorum. artık normal bir rüya görmekten çok kabuslarım kovalıyordu beni. çok düşünüyorum ama daha az konuşuyorum. biri bir öneri sunsa bile tahammülüm yok kulak ardı ediyorum. takmıyorum yani kimin ne dediğini. en güzel yaşlarımdı ya hani 22***hiçöyle sanmıyorum. ne yediğim yemekten zevk alıyorum. ne de çalıştığım emeklerin karşılığını bulabiliyorum. herkesi aştım affettim. Rabbime bıraktım. o kadar cephede savaş verdim ki yere yığılmış ve gökyüzünü izliyor tepki veremiyor gibiyim... ben bu durumdan nasıl çıkabilirim...