Sahiden suçlu olan kader miydi, yoksa yaptığım tercihler mi?

Bazen insan, dönüp geçmişine baktığında yol ayrımlarını görür. Her karar bir kapıydı ve her kapının ardında başka bir hayat saklıydı. Şimdi bulunduğum yerden, yaşadıklarımı düşününce, bu sorunun cevabını bulmak kolay değil. Kimi zaman kaderin beni oraya sürüklediğini düşünüyorum; önümde beliren olaylar, ben istemeden değişen şartlar, başkalarının kararları… Sanki kendi hayatımda sadece bir yolcuydum, direksiyonda başkaları vardı. Ama sonra bir an geliyor, her şeyi gözden geçiriyorum. Seçtiklerimi. Söylediklerimi. Sustuklarımı. Kaçtıklarımı. Ve kalmayı seçtiklerimi. Belki de kader, sadece seçenekleri önüme koyandı. Asıl suç ya da sorumluluk, o seçenekler arasından hangisini seçtiğimde saklıydı. Tercihlerimdeydim. Belki de ne kader tam anlamıyla suçluydu, ne de sadece ben. Gerçek, ikisinin ince bir çizgide buluştuğu yerdeydi. Ama insan acı çekince, suçu bir yere yüklemek ister. Kimi zaman kadere, kimi zaman kendine. Oysa hayat, her zaman siyah ya da beyaz değil. Kader ve tercih, aynı hikâyenin iki yüzü olabilir. Belki de asıl mesele, suçlu aramak değil; olanları anlayıp yoluna devam edebilmekti.