Bir derdiniz olduğunda paylaşmayı mı tercih edersiniz, yoksa susup kendi içinizde mi çözmeye çalışırsınız?

Yaşım 33, Paylaşmayı Tercih Edenler için şunu gözlemledim:

"Ben kesinlikle paylaşmayı tercih ederim. Bir derdimi anlattığımda hem içimdeki sıkıntıyı atmış oluyorum hem de karşımdaki kişinin farklı bir bakış açısı sunmasıyla daha önce göremediğim çözüm yollarını fark edebiliyorum. 'Akıl akıldan üstündür' diye boşuna dememişler. Ayrıca, yalnız olmadığımı hissetmek bana güç veriyor."

Kendi İçinde Çözmeye Çalışanlar:

"Genellikle kendi içimde çözmeye çalışırım. Kimseye yük olmak istemem ve kendi sorunlarımla kendim başa çıkabileceğime inanırım. Bazen insanlar iyi niyetli olsalar bile durumu daha karmaşık hale getirebilirler. O yüzden önce kendim sakince düşünüp bir yol bulmaya çalışırım. Bu beni daha güçlü kılıyor."

Duruma Göre Hareket Edenler:

"Bu tamamen derdin ne olduğuna ve o anki ruh halime bağlı. Bazı küçük ve günlük sıkıntıları arkadaşlarımla paylaşıp rahatlarım. Ama çok kişisel ve derin bir mesele ise önce kendi başıma uzun uzun düşünür, bir çıkış yolu ararım. Eğer içinden çıkamazsam, sadece gerçekten güvendiğim bir veya iki kişiyle paylaşırım. Her sorun herkesle paylaşılmaz diye düşünüyorum."

Çoğu zaman kendim çözerim.
Yalnız olduğumu farkında olan biriyim.
Arada istisna yapıp ablamla konuştuğum olur.