Bir insansın kendisine dokunan söz veya eleştiriye verdiği aşırı tepki o kişinin doğruluğunu mu gösterir? Yoksa sadece tahammül mü?

Yazdığın düşünce, çok derin ve insan psikolojisinin önemli bir yönüne temas ediyor. Gerçekten de çoğu zaman bir insana söylenen bir söz ya da yapılan bir eleştiri, eğer onun içinde bir yerlere dokunuyorsa, bu durum güçlü bir tepkiyle kendini gösterebiliyor. Tepkinin büyüklüğü bazen o sözün isabetini, bazen de kişinin o konuya ne kadar hassas olduğunu ortaya koyar. İnsan doğası gereği, dışarıdan gelen eleştirileri hemen kabul etmekte zorlanır. Özellikle de o eleştiri, kişinin bastırdığı ya da yüzleşmek istemediği bir gerçeğe temas ediyorsa, bu durum onu rahatsız eder. Bu rahatsızlık genellikle savunmayla, öfkeyle ya da inkârla ortaya çıkar. Çünkü o söz, kişinin inşa ettiği benlik algısını sarsar. İşte bu yüzden, kimi zaman "Tepkisi büyükse, doğru yere dokunmuşsun" düşüncesi anlamlı hale gelir. Ancak her büyük tepki mutlaka o sözün doğru olduğu anlamına gelmez. Bazı insanlar sadece eleştiriye tahammülsüz olabilir, bazen de günün yorgunluğu, duygusal birikimi ya da geçmiş deneyimleri o anki tepkilerini büyütebilir. Yani her büyük tepki “gerçek acıttı” demek değildir; bazen de “kaldıramıyorum” demektir. Sonuç olarak, birine söylediğin bir söz büyük bir tepkiyle karşılanıyorsa bu, çoğu zaman o sözün bir yerlere dokunduğunu, bir gerçeğe temas ettiğini gösterir. Ama her zaman yüzde yüz doğruluk taşıdığı anlamına gelmez. Bu yüzden hem eleştirirken hem de eleştirilirken niyet, üslup ve zamanlama çok önemlidir. Çünkü doğru bile olsa, yanlış şekilde söylenen bir söz, sadece savunma doğurur; farkındalık yaratmaz.

Bir insanın kendisine dokunan bir söz ya da eleştiriye verdiği aşırı tepki her zaman doğruluğu kanıtlamaz, bazen sadece sabrın sınırına gelmiş olmanın işaretidir. İçten vurduğu için canını acıtabilir ya da hiç hak etmediğini düşündüğü için öfkeyle savunmaya geçebilir. Doğruyu gösteren şey tepkinin şiddeti değil, insanın içine dönüp verdiği sessiz cevaptır. Tahammül eksikliğiyle gerçek arasındaki farkı ancak o sessizlik ayırır.