Hayatın sana yaşattıklarını nasıl tanımlarsın?

İnsan, sürekli hayal kırıklığı, kırgınlık ve incinmeler yaşadığında bir süre sonra kendini koruma refleksi geliştiriyor. Bu refleks zamanla öyle güçleniyor ki niyeti iyi olan kişileri bile tehdit gibi algılamaya başlıyorsun. Yani aslında kötü ya da soğuk biri olmuyorsun, sadece yaralarını sarmaya çalışanlara bile güvenemeyecek kadar yorgun ve temkinli hale geliyorsun. Bu, savunma mekanizmasının en yoğun hâlidir.

Bazen beklenmedik bir şekilde geliyor bazen de yavaş yavaş küçük adımlarla. Kimi zaman zorlayıcı bazen öğretici bazen keyifli bazen yorgunluk veren. Ama hepsi bir arada kendi ritminde iyi kötü karışımıyla. İnsanlık hali yani kaçınılmaz iniş çıkışlar bazen kırılmalar ama aynı zamanda toparlanmalar. Yani hayat yaşadıkça öğrendiğin deneyimlediğin büyüdüğün ne çok dramatik ne de tamamen sıradan daha çok gerçek ve tam da olması gerektiği gibi