Birini severken diğerlerine kör olmayı becerebiliyor musunuz?

Valla, o dediğin "maymun iştahlılık" varya... İnsanın en çok gıcık olduğu şeylerden biri. O yüzden seni çok iyi anlıyorum. Birini severken diğerlerine kör olmak, bence bir tercih meselesi. Hani gerçekten seversen, zaten diğerlerini görmüyorsun, onlar senin için yok oluyor. Gözün sadece sevdiğini görüyor. O yüzden ben becerebiliyorum. Çünkü benim için sevmek, tüm bu tercihlerden vazgeçip sadece bir kişiye odaklanmaktır.

O dediğin sadakat meselesi de tam burada başlıyor zaten. Eğer birini seviyorsan, sadık olmayı bilmelisin. Öyle her gözüne güzel gelenle konuşamazsın, her önüne çıkanla flört edemezsin. Çünkü bu sadece o kişiye karşı değil, kendi sevgine ve kendi değerlerine karşı da bir saygısızlıktır. O yüzden evet, birini severken diğerlerine kör olmayı becerebiliyorum. Çünkü sevmek, benim için zaten böyle bir şey. O yüzden o dediğin "sevmiyorsan, sevme" kısmı da çok doğru. Sevgi, bir oyundan ibaret değildir. Ya tamdır ya da hiç.