Gerçekler mi daha ağırdır, yoksa hayaller mi daha değerli?

Gerçekler daha ağırdır, çünkü yere basarlar. İnsan ne kadar hayal kurarsa kursun, sonunda gerçeklerin duvarına çarpar. Açlık gerçektir, kayıp gerçektir, zamanın geçişi, ölüm, ayrılık… Bunlar dokunulan, hissedilen, değiştirilemeyen şeylerdir. Taş gibi ağırdırlar ve insanı büyüten çoğu zaman onların yüküdür. Ama hayaller, gerçeği katlanabilir kılar. Hayaller değerli olduğu için insan ayağa kalkar, mücadele eder, vazgeçmez. Bir annenin çocuğu için kurduğu gelecek, bir gencin karanlıktan çıkmak için sarıldığı umut, bir yazarın kelimelerle kurduğu dünya… Hepsi hayaldir ama bir o kadar da gerçeğe yön veren bir güç taşır içinde. Çünkü insan, sadece olduğu şeyle değil, olmak istediği şeyle yaşar. Gerçekler seni yere bastırır, hayaller göğe baktırır. Birini reddetmek ötekini eksik bırakır. Ama şunu bilmek gerekir: Sadece hayal kuran, sonunda gerçeğin soğuk yüzüyle donar. Sadece gerçekle yaşayan ise hayatsız bir düzlüğe mahkûm olur. Ağırlık gerçeklerde, ama değer, hayallerin yön verdiği adımlardadır. İkisi arasında bir denge kurabilen, hem sağlam yürür hem uzağı görebilir.