Bir gün iyiyim hatta çok iyiyim, mutluyum kendimi övüyorum filan. Birkaç saat geçiyor yoruluyorum mesela ya da akşam oluyor hemen kendi yalnızlığımı görüyorum. Asla istenmediğimi ve sevilmediğimi düşünüyorum. Hep yalnız kalacakmışım gibi hissediyorum. Yalnızlığa üzülmüyorum elbet hep yalnızdım ama o kadar mı kötü o kadar mı istenmeyecek biriyim diye düşünmeden edemiyorum. Ağlamak istesem ağlayamıyorum. Sadece kalbim sızlıyor. Birine anlatsam saçmalama derler abartıyorsun derler diye düşünüyorum çünkü beni seven yanımda olan da birçok insan var. Ama aynı zamanda yanımda değiller. Asla ben ben değilim gibi kimseyle. Ben de anlamıyorum bu hissi tam olarak. Nolcak bunun sonu böyle?
Lütfen zorbalamayın.
Lütfen zorbalamayın.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer