İnanılmaz yalnız, değersiz ve istenmeyen biri gibi hissediyorum. Nereye varacak bu hisler?

Bir gün iyiyim hatta çok iyiyim, mutluyum kendimi övüyorum filan. Birkaç saat geçiyor yoruluyorum mesela ya da akşam oluyor hemen kendi yalnızlığımı görüyorum. Asla istenmediğimi ve sevilmediğimi düşünüyorum. Hep yalnız kalacakmışım gibi hissediyorum. Yalnızlığa üzülmüyorum elbet hep yalnızdım ama o kadar mı kötü o kadar mı istenmeyecek biriyim diye düşünmeden edemiyorum. Ağlamak istesem ağlayamıyorum. Sadece kalbim sızlıyor. Birine anlatsam saçmalama derler abartıyorsun derler diye düşünüyorum çünkü beni seven yanımda olan da birçok insan var. Ama aynı zamanda yanımda değiller. Asla ben ben değilim gibi kimseyle. Ben de anlamıyorum bu hissi tam olarak. Nolcak bunun sonu böyle?
Lütfen zorbalamayın.
İnanılmaz yalnız, değersiz ve istenmeyen biri gibi hissediyorum. Nereye varacak bu hisler?
Cevapla