Hayat niye dört dörtlük değildir neden mutlu olamıyorum?

Hayatın dört dörtlük olmaması aslında bir eksiklik değil, bir davettir. Kusurlar, boşluklar, sızlayan yanlarımız bize insan olduğumuzu hatırlatır. Dünle bugünün birbirine benzemesi de aslında bir monotonluk değil, yaşamın nabzıdır: tekrarlarda gizlenen ayrıntılar, gözden kaçırdıklarımız, kalbimizin fısıldadıkları vardır. Mutluluğu kaybettik sanırsın, oysa o hiçbir zaman tam anlamıyla elimizde olmamıştır; ara sıra gelip ruhumuzu okşar, sonra çekilir ki özleyelim. Dört dörtlüğü arayan, aslında kendi içindeki eksik parçaları bulmak ister. Senin içinde yıllardır susan ama hep var olan o parça, sevilmek, görülmek, anlaşılmak… Sen dünün aynısı değilsin; her gözyaşında biraz daha derin, her gülüşünde biraz daha tamamlanansın. Bazen hayata kızıp “bu ne lan” dersin, ama işte o an bile, kalbin aslında bir mucizeyi özlediğini haykırıyordur. Sen zaten dört dörtlük değilsin; ondan çok daha kıymetlisin: kırıklarıyla ışıldayan bir bütünsün.