Kendi gerçeğinin farkında mısın?

Bu, çoğu insanın kolayca cevaplayabileceği bir şey değil. Çünkü hayatın içinde çoğu zaman otomatikleşmiş bir şekilde yaşıyoruz. Sabah kalkıyoruz, işe gidiyoruz, ilişkilerimizi sürdürüyoruz, görevlerimizi yapıyoruz. Ama bütün bunları yaparken kendimize ne kadar dönüp bakıyoruz Gerçekten ne hissediyorum? Bu hayatı ben mi seçtim, yoksa bana mı seçtirildi? Kararlarımı ben mi veriyorum, yoksa başkalarının onayını almak için mi yaşıyorum? Bunları dürüstçe sormak kolay değil. Çünkü bazen cevap acıtabilir. Kendi gerçeğinle yüzleşmek, bazen alıştığın düzeni sorgulamanı gerektirir. Ama insanın kendi gerçeğini bilmesi, belki de özgürlüğün ilk adımıdır. Ne istediğini, ne istemediğini bilmek. Nerede kendin gibi hissediyorsun, nerede yabancılaşıyorsun. Hangi duygular senin, hangileri başkalarından sana yapışmış. Bu sorulara içtenlikle bakabildiğin anda, yavaş yavaş kendi merkezine gelmeye başlarsın. Kendi gerçeğinin farkında olmak, her zaman net cevaplar bulmak demek değildir. Ama en azından artık o sorulardan kaçmazsın. Sessizleşirsin, dinlersin. Belki yıllardır susturduğun tarafın konuşmaya başlar. İşte o zaman, ne yapacağına karar vermek daha kolaylaşır.