Senin hakikatin ne?

Hakikat zamana göre değişir bence önce anne babanın sevgisinin hakikat olduğunu sanırsın sonra yol devam eder , çevren ve arkadaşlarının , biraz daha ilerler mevki makamın hakikat olduğunu sanırsın , bir ara yol kenarında dinlemeye fırsat bulursan kendi bedenine dikkat eder bazı bölgelerde çizik ve kesik olduğunu bazı yerlerde çiçek açtığını görürsün. Dersin ki bitti buraya kadar sanırım artık bu halde ilerlemek doğru değil, Geriye dönmek ve her şeyi yeni baştan yaşamak istersin bir yabancı gibi geçmişteki kendini izlersin ve çok yorulduğunu yıprandığını fark edersin sonra dizlerine ve vücuduna bakarsın fark edersin ki hiçliğin değil o izler geçmişin. Durup dersin ki o zaman artık burada kalmalı sessiz çığlıklar olan duvar arkasına saklanmış olan geçmiş ile , derken fark edersin ki bekleyiş çaba sarf etmek değil çiçeğin izlerini izler biraz koklar sonra "bu da geçer ya hu" Hayat denen kaygı bizi yıpratır yıpratır , neyse hadi dersin bu da geçer ya hu devam edersin çiçekler ve kesikler ile birlikte. Sonra aynı yere döner nefes alırsın böyle olmayacak bu hayatın sonu geldiğim yol olsaydı Allah beni yanına alırdı , emeklersin dizlerin kanaya kanaya hala geçmiş ve gelecek arasında hakikat ararsın sonra boynu bükük buğday başakları görürsün zamanı gelmiş ayrılıklar ve zamanı geçen ayrılıklar temsili, kimisi ölüm uykusunda kimisi gelecek kaygısında. Bu hakikat mi? Aceba dersin yıllar geçmiştir yürüdüğün yolda, ilerliyorum demene bakmadan hep kazandığını değil kazanmak istediğini düşünürsün bir bakmışsın yol bitmeye çok yakın uçurum kenarından geldiğin yolu izlersin bütün zenginlikler varlık ve yokluk arasında geçiip bitmiştir. Uçurum geldiğimiz nokta hala ardında neler olduğu bilinmeyen , diğer anlattıklarım ise hayatın ta kendisi, buğday başakları ise sevdiğimiz ve ya sevmediğimix her şeyi temsil ediyor. Hiç bitmeyecek baki olan ise hayatımızı izleyip bize en güzeli veren Allah , ben hakikati Allah'ı sevmekte buldum imkansız denilen dualarım var imkan verene kadar ondan istemeye devam edeceğim. Umarım cevap verebilirim içimden geçenleri yazayım dedim 🙂🙂🙂

Bazen susmak…Bazen herkesi güldürürken içten içe yorulmak. Kendimi anlattığımda yanlış anlaşılıp sustuğum, anlamasınlar diye güçlü durduğum bir yer benim hakikatim. Az kişi, net cümle, çok his. Ne tam içindeyim kalabalıkların, ne de tamamen dışındayım. Kendime bile bazen yabancıyım ama bir yanım da hep uyanık…Benim hakikatim; sade, derin, seçici. Ve evet, bazen de sessiz.