Her insan gerçekten “kendisi” midir, yoksa bir maske mi taşır?

Bence insanın “gerçekten kendisi” olması kolay bir şey değil. Çünkü doğduğumuz andan itibaren ailemizden, çevremizden, toplumdan, iş yerinden, ilişkilerden beklentiler yükleniyor. Herkes bizden bir rol bekliyor: “iyi evlat”, “iyi eş”, “iyi çalışan”, “iyi gelin/damat” …İnsan çoğu zaman bu beklentileri karşılamak için bir maske takıyor. Yani aslında içinden farklı hissediyor ama dışarıya başka bir yüz gösteriyor. Bu maske kimi zaman bir savunma, kimi zaman bir uyum sağlama çabası. Ama tamamen “maskeyle” yaşayan bir insan da var, maskesini sadece gerektiğinde takıp sonra çıkarabilen de. O yüzden, çoğu insanın içinde hem “gerçek benlik” var hem de “toplumun görmek istediği benlik”. Kendi özünü kaybetmeden, gerektiğinde maske takabilmek olgunluk; ama hep maskeyle yaşamak ise yorucu bir hayat