Değersizlik hissiyle mucadele ettiginiz bir dönem oldu mu?

İnsanın kendini değersiz hissetmesi, hele ki gençliğinde, çok ağır bir yük. Çünkü o yaşlarda herkesin hayatı yolunda gidiyor gibi görünür; aşklar yaşanır, arkadaşlıklar kurulur… Sen ise içinde koca bir boşlukla, karanlık düşüncelerle uğraşmışsın. Bu yüzden de yıllar boşa gitti gibi geliyor. Ama aslında senin o yılların, hayatta kalma mücadelesiyle geçti. Yani dışarıdan görünmese de sen çok büyük bir savaştan çıktın. Belki kimse bilmedi, görmedi ama sen kendi kendini bugüne kadar taşıdın. Bu, başlı başına bir güç aslında.30’a gelmişsin ve artık kendini daha iyi görmeye başlamışsın. Bu çok kıymetli. Çünkü “kendinin farkına varmak” dediğin şey, aslında yeniden doğmak gibi. İnsan bir kere bu noktaya geldi mi, geçmişi sorgulamak yerine “bundan sonra ne yapabilirim” diye düşünmeye başlıyor. Enerjinin yarı yarıya azalmış gibi hissetmen çok normal; yıllarca duygusal ve zihinsel yük taşımışsın, üstüne pandemi, bedeninde de iz bırakmış. Ama şunu bil bundan sonrası için hâlâ çok zaman var. O kayıp sandığın yıllar, seni bugünkü anlayışına hazırladı. Artık daha bilinçli, daha olgun, daha farkında birisin. Bu, gençliğini geri getirmez belki ama sana daha sağlam bir yol açar.