Kendi mutluluğunu feda etmek, başkalarının mutluluğunu sağlamak için yeterince anlamlı mıdır?

Kendi mutluluğunu başkaları için feda etmek kulağa çok yüce bir şey gibi gelir ama insanız, makine değiliz. Hep başkalarının mutluluğunu öncelediğinde, içten içe senin de kırıldığın, yorulduğun, hatta bazen “benim mutluluğumun hiç önemi yok mu?” diye düşündüğün anlar olur. Bu duygular birikir, ve bir noktada senin taşıyamayacağın bir yüke dönüşür.
Gerçek şu ki, sen mutlu değilken başkasını uzun vadede mutlu edemezsin. Çünkü içinden gelmeyen bir şeyin tadı da samimiyeti de eksik olur. Küçük fedakârlıklar, sevdiklerinin yüzünü güldürmek çok güzel ama bu, senin tamamen kendini yok etmen anlamına gelmemeli. Kendine de kıymet verirsen, başkasına verdiğin mutluluk da çok daha gerçek ve kalıcı olur. Yoksa sen içten içe kırılırken, başkasının mutluluğu da yarım kalır.

Kendinden feda etmek hiç bir zaman anlamlı değildir. İç huzuru da asla getirmez. Çünkü zamanla anlıyor ki insan hiç kimse buna deymiyor. Hele bi de günümüzde fedakarları, efendileri kullanp ''slk'' diye adlandıranlar yok mu ahh ahhh. Değerini bilecek, yaptığın fedakarlığı görebilecek birileri var ise belki iç huzuru yakalayabilirsin ama böyle insanlar da milyar da bi. O yüzden sen sen ol kendi mutluluğundan ödün verme senin fedakarlılığını anlamlandırmayan hiç bir kimseye...

Bence bazen anlamlıdır, bazen değil.
Eğer gerçekten karşılık beklemeden, içten gelen bir fedakarlıksa değerli olur.
Ama sürekli kendi mutluluğunu feda ediyorsan ve kimse bunu fark etmiyorsa, sonunda kendini yıpratmak dışında bir şey kazanamazsın.
Aradaki dengeyi kurmak ve kendinden çok fazla ödün vermemek şart.

Fedakarlığa gerek yok fedakarlık fedakarlığı , taviz tavizi doğurur. Karıştırmamak lazım anlayış , empati , kibarlık başka fedakarlık başka o bile hak edene olmalı. Kendinden vermemeli , eksilmemeli ve kullanılmaya açık olmamalı insan. Tabi bazen durumlar değişir evlat olur eş olur hak eder o ayrı ama hak etmeyene 1 gram fazla değer verilmemeli. Olan sana oluyor yoksa..

Hayır anlamlı değildir. Itachi'ye en çok kızdığım yön de bu. Kendi hayatını yaşamadı, yaşayamadı. Köy için kendi klanını, anne babasını, sevdiği kadını katletti. Köy ise onu hain ilan edip hakkında infaz kararı çıkarttı. En korkulan ve en nefret edilen insan oldu. Çok üzücü bir durum.

Kıymet bilmeyen bencil insanlar için hiçbie şeyinizi feda etmeyin. Keriz olmayın.