Duygusuzluk beni ölüme sürüklüyor?

evet normalmişim gibi yazıcam ama halim ölüden farklı değil evet duygu yok his yok sürekli depresiflik sinir krizleri ve üzüntü bunun dışında sevgi mutluluk bunları pek hissedemiyorum ilk defa birine karşı bi samimiyet hissettim ama gerçekten saçma şekilde kafede çalışan kız adını bile bilmiyorum ve garip şekilde aklıma ama konumuz o değil konumuz bu üzüntü 1 2 yıldır durmadan sürüyor ve hayata dair tek derdim para oldu para dışı bişey gerekmiyor gibiyim sadece lüks peşindeyim böyle gidersem para dolu bi küvette tek başıma kimsesiz ölüp gidicem gibi bu üzüntü depresyon her gün dahada şiddetli mesela artık geceleri uyuyamıyorum her soruyuda gece atıyorum zaten uykum yok acıkma hisside pek yok genelde çay kahve içip duruyorum sabah akşam ev dışıyım evde beş dk duramam sonra işte hayatımda kimse yok 2 arkadaşım var onun dışında kız hiç yok zaten sevilemiyorum tipimle garipliğimle dalga geçiliyor falan neyse işte hayatım boka sardı dahada kötüleşiyor sürekli yanımda adım yazan gerçek mermii taşıyorum belki sıkarım yani belki atlatamam bunları diye kalbim fazla dünyaya herşeye kırık zaten bilmiyorum herkes sevilirken ben dışarda kaldım ne bilim demekki bu dünya da benim bakılabilecek bi yüzüm yok yani işte bilmiyorum bunu yazarken gülüyorum ama depresiflik içime attıklarım gözümden yaşta akıtıyor bi yandan işte yani üzgünüm çok uzun oldu ama içimi dökmek istedim ve bu ölüme giden rotayı nası toplarım bi yardım okuduysanız hakkınızı helal edin kimsede hakkım kalmasın en korktuğum şeydir günaha hakka girmek şimdiden cevaplar için teşekkürler