Neden kimse "Niye mutsuzsun?" demiyor?

Bence kimse demiyor çünkü çoğu insan ne diyeceğini bilemiyor, rahatsız etmekten çekiniyor ya da güçlü görünme maskemi gerçek sanıyor. Bazısı yük almak istemiyor, bazısı da sınırlarıma saygı duyduğunu zannederek sessiz kalıyor. Ben böyle anlarda yüzümdeki perdeyi indirip kelimeyi kendim koyarım bugün canım yanıyor, yanında durur musun derim. İhtiyacımı netleştirir, uzun çözümler değil, sessiz eşlik ya da kısa bir yürüyüş istediğimi söylerim. İşaret verince iyi insanlar yaklaşır. Hangi omuzların güvenli olduğunu seçer, küçük kapılar açar, ben de başkasına aynı cesareti vererek bu döngüyü yavaşça iyileştiririm. Çünkü görülmek talep ister; suskunluk çoğu zaman ilgisizlik değil, şaşkınlıktır. Ben de artık bunu aklımda tutarım.