Sence kalmak mı cesaret ister, yoksa sessizce gitmek mi?

Kalmak mı cesaret ister, yoksa sessizce gitmek mi?
Kalmak, içindeki fırtınaya rağmen o köhne evin duvarlarını, yıpranmış hatıraları taşımaktır.
Her gün yeniden aynı acıyı seçmek, yorgun bir kalbin inadıdır.

Gitmek ise, sessiz bir vedadır; ardında bırakılan sessizlikte kalan yalnızlığın ağırlığıdır.
Bir an gelir, ruhun en derin köşesinden kopar kendini, usulca yavaşça süzülür gider.
Ama ardında kırık dökük umutlar ve söylenmemiş sözler kalır.

Cesaret, bazen orada kalmakta, bazen de gitmekte gizlidir.
İnsanın en büyük savaşı, kendisiyle verdiği o sessiz kararlar arasında saklıdır.
Ve her seçim, ruhun karanlığında parlayan ince bir ışık gibi…
Ya umuttur, ya da özgürlük.

Sence kalmak mı cesaret ister, yoksa sessizce gitmek mi?
Sence kalmak mı cesaret ister, yoksa sessizce gitmek mi?
Cevapla