İnsanların seni anlamasını mı istiyorsun, yoksa sadece sessizce yanında durmasını mı?

Anlaşılmak için özel bir çaba sarf etmeye gerek duymuyorum, kendi psikolojisini ve dirayetini kendi kendine sağlayabilecek kadar serüveni ve çeşit çeşit görüşlerde insanı bol bir çevremde yetiştim. Bu beni zaten hayata karşı daima yaşımdan daha olgun düşüncelere sahip birisi olmaya mecbur kıldı. Mistik felsefelerde dahi yetenekli olduğumu fark edip insanlığa bütüncül bakmaya geçtim. Dostlarımdan uzak kaldım ve onlar evlilik hayatı v. s. daha farklı bir yol çizgide kaldığından uyum sağlayamadık. Ben de zaten ayrılığa düşeli çok olmadı, haliyle benimle benzer durumdaki arkadaşlar edinmeye başladım. Ama maddi imkanlarda da bu yıl darlık çektiğimden çok da sosyalleşme imkanım olduğunu söyleyemem, elimizden gelen neyse o.

Ben sabaha kadar konuşup anlaşılmak istiyorum