Sorumluluk almak çok zor dimi?

azen diyorum ki sorumluluk almak gerçekten zor…

Mesela annem evde yok, işten geliyorum, ev sessiz.

Yemek yapılmamış, ortalığı toparlayan yok, her şey bana bakıyor gibi.

Yorgunum ama yine de mutfağa geçiyorum, çay koyuyorum, bir şeyler hazırlamaya çalışıyorum.

Çünkü biliyorum, kimse yapmayacak.

Yapmam gereken çok şey var ve ben hepsine yetişmek zorundaymışım gibi hissediyorum.

Bazen sadece biri “Hadi sen otur, ben hallederim” desin istiyor insan.

Ama olmuyor işte.

Büyümek demek galiba biraz da “her şeyin ucundan tutmayı” öğrenmek demekmiş.

Zor, ama mecbur kalınca yapıyorsun.

Yine de içten içe diyorsun ki:

“Ben de yoruluyorum.”