Sence bir insanı en iyi ne anlatır?

Genellikle görünüşlerin ve insanların algıladıklarının ötesine geçmeyi severim çünkü bazen kötü biri aslında iyi olabilir ama kendini korumak için kötü adam rolü yapabilir ve iyi biri de bazen çok kötü olabilir, ama bazen de sosyal olarak kabul görmek için takındığı bir nezaket maskesi olabilir ya da iyi olmak ister ama yaraları o kadar derindir ki kötüdür ama iç acısıyla mücadele eder ve her şeye rağmen nazik kalmak ister. Sonunda, yarının düşmanınızın dostunuz, dostunuzun da düşmanınız olabileceğini anlarız: İnsanlar birçok maske kullanır, bu harika bir gerçek, ama sonunda bunu anladığımızda kendimize insanların sürekli olarak evrimleşip topluma uyum sağlamaya çalıştığını söyleriz. Bir insanı asla tam olarak tanıyamazsınız, bunu bilin, ama ruhlarını araştırırsanız, bazen gerçekten kim olduklarını anlarsınız ve kendilerini korumak için sayısız maskeleriyle nasıl oynadıklarını görürsünüz: Bazılarının birçok maskesi vardır ve size göstermek istediklerini gösterirler, ama en derin samimiyetlerinde, içlerinde gerçek benlikleri vardır ve bunu dünyaya asla göstermeyebilirler ve birine gösterseler bile, sadece bir kısmını gösterirler.

Bir insanı asla tam olarak tanıyamazsınız, bunu bilin, ama ruhlarını araştırırsanız, bazen gerçekten kim olduklarını anlarsınız ve kendilerini korumak için sayısız maskeleriyle nasıl oynadıklarını görürsünüz: Bazılarının birçok maskesi vardır ve size göstermek istediklerini gösterirler, ama en derin samimiyetlerinde, içlerinde gerçek benlikleri vardır ve bunu dünyaya asla göstermeyebilirler ve birine gösterseler bile, sadece bir kısmını gösterirler. İşte bu yüzden insanları tanıdığını, eleştirdiğini veya herkes hakkında her şeyi anladığını sanan birinin aslında hiçbir şey anlamadığını söylüyorum. Asla şu veya bu kişi hakkında her şeyi anladığını düşünme tuzağına düşmeyin. Bu yanlış. Hayat sizi herkes hakkında her şeyi bildiğinizi düşünmeye kandıracaktır. Her zaman tarafsız kalın, ancak tüm görünüşlerin ötesine geçmek için kendiniz üzerinde çalışmanız gerekir. Çok az insan bunu yapar; aceleci yargılarda bulunur veya insanların söylediklerine veya yaydıklarına göre hareket ederler. Ne sözlere, ne görünüşlere, ne de insanların yargılarına veya yaklaşımlarına güvenirim ve zor veya istikrarlı zamanlarda kendime odaklanırım ve kendime başkalarının o anda oldukları gibi olduklarını söylerim:
İnsanların yaraları çeşitlidir, onları genellikle hissederiz, bu yüzden yargılamak benim damarımda değil. Ancak biri sosyal bir maske veya tavır takınıp kim olduğunun dışına çıktığında, ona bunun kendisi değil, savunma mekanizması veya hareket ettiği gibi davranmak için ördüğü duvar olduğunu anlamasını sağlamak için bir ayna görevi görürüm. Sorun şu ki, karşıdaki kişi genellikle maskesini ve hedefini, sahip olduğu düşünceler ve hedeflerle kullanır ve bu, içlerinde gömülüdür, ancak ne yazık ki bunu diğer tarafta kendilerine söylemezler. Kişi bunu algılar ve içsel olarak kendine dönmesi gerektiğini ve bunun bizimle işe yaramayacağını, çünkü kişinin ruhunun veya davranışının en derin gerçekliğinde nasıl olduğunu zaten bildiğimizi anlamaları için tepki verir.

Genel olarak birini tanımlayamayacağımızı söyleyebilirim, hayat doğrusal değildir ve özellikle de deneyimlerime dayanarak söyleyebilirim ki, bugün nazik ve iyi olan biri yarın en kötüsü olabilir ve sonra tekrar en iyisi olabilir. Bazı insanlarda o kadar çok dalgalanma vardır ki, sonunda kimseyi yargılamıyorum ve yaralarını veya onları oldukları hale getiren şeyleri taşımadığım için bunun bir anlamı olduğunu da düşünmüyorum. Birinde tanımlayabileceğim tek şey, bazen savaşma iradesi, maskelerini veya savunma mekanizmalarını kullanmama ve bu olduğunda gerçekten kendileri olmalarının iyi bir şey olduğunu, bu mümkün olmadığında ise kendimize o kişinin yoluna devam etmesine ve kendine geri dönmeye çalışmasına izin vermemiz gerektiğini söyleriz. Ayrıca, başkalarında eleştirdiğiniz veya yargıladığınız şeyleri, hayatın sizi yarın ona dönüştürebileceğini veya deneyimletebileceğini de bilin.

Bazıları için bir kişinin ne olduğunu tarif etmek, o kişinin kim olduğunu anladıklarını düşünmekle sınırlıysa, hâlâ dünya tiyatrosunun yanılsamasının içindedirler. İnsanların davranışlarında pek çok paradoks gördüm: Toplumda en sert ve en sorgulayıcı olarak tanımlanan davranışlar sergileyen kadınlar ve erkekler, özel hayatlarında tam tersi, hatta en nazik ve en yardımsever olanlar bile.

Birini tanımlamak için tasvir güvenilir değildir; kimse bir kişinin tüm yolunu bilemez; bilge insanlarda sevdiğim şey, her şeyi anlamış olmalarıdır; insanları değil, ruhu anlamaya çalışırlar ve bu yüzden evliyalar ve bilge kişiler herkesi nasıl rahatlatacaklarını ve herkese nasıl yardım edeceklerini bilirler. Birini tarif etmeden önce, ruhunu ve yaralarını, hakikatini ve gerçekliklerini anlayın, çünkü her insan bir dünya ve karmaşık bir gizemdir. Yorum uzun ve birkaç bölümden oluşuyor ama sonu şu soruyu tam olarak yanıtlıyor: Bilgelik birini tanımlamanın anahtarıdır: Yalnızca bilgeler insanları nasıl tanımlayacaklarını bilirler çünkü onlar farklı gözlerle bakarlar ve yaralarının, deneyimlerinin ve dünyevi işleyişlerinin gözlüklerini takan insanların ötesindeki gerçeği görürler.

Küçük bir bonus notu: Bir insanı asla bütünüyle anlamaya çalışmayın, onu ne kadar çok anlamaya ve analiz etmeye çalışırsanız, o kadar çok maskeleriyle karşılaşırsınız ve asla ruhunun gerçekliğiyle karşılaşmazsınız: Eğer başkalarına karşı bilge ve şefkatliyseniz, gömülü gerçeklerini görürsünüz.