Anlamaya çalıştıkça biraz daha eksiliyordu...
Her suskunluğu kendi yorgunluğuyla yorumluyor, her kırgınlıkta “Ben nerede hata yaptım?” diye kendini sorguluyordu. Sevmeyi, anlamakla eş değer sanmıştı. Oysa sevilmek, hep onun çabasına bırakılmıştı.
İçten içe tükeniyordu. Ama kimse fark etmiyordu, çünkü hep “güçlü”ydü, hep anlayışlı.
Bir gün, başkasının acısını omzunda taşırken kendi iç sesi fısıldadı:
“Peki seni kim anlıyor?”
İşte o an sustu.
Çünkü anlamaya çalışmak güzeldi, ama hep tek taraflı olunca…
En çok kendi içini kanatıyordu.

Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer