Neden olduğu gibi kabullenmeyi değil de karşımızdakini illa bir kalıba sokmaya çalışırız?

"Ben" kattım sana biraz,

Öyle sevdim seni...

Çünkü sen de bensiz;

O kadar güzel değilsin hani...

Özdemir Asaf

Bütün mesele bu..! Nefs dediğimiz 'ben' olanı, benim istediğim gibi 'biz'j olsun isteriz. 'ben' diye bir jelime var ki, azazil İblis oldu olalı dünyada ki tüm kötülüklerin babası.

Yaratılanı severiz Yaratandan ötürü..

Düsturumuz bu. Ama bu sadece birinci aşama.

Aslolan sonra kişinin geliştirdiği davranışlardır. Takvadır.

Kabullenme bu aşamada başlar. Asgari seviyede "iyi" olsa bile kâfi.

Çünkü kötüyü kabullenme, onu destek hatta teşviktir.

Kalıba girmeyi sevmeyen insanlar genelde birilerine kalıba sokmaya çalışırlar...

Kendilerine sorsalar ''özgür ruhum'' derler, ama başkasının yaptığını da eleştirmekten geri kalmazlar...

Mottom her zaman her insan her şeyi yapabilir. Daha yapmamışsa henüz şartlar oluşmamıştır olduğu için sne yaparlarsa yapsınlar zaten beklediğim için hayal kırıklığı yaratmaz bende. 😂

Bunun için diyorum, insan karşısındaki insana bakmalı, ben acaba bu insanla yapabilir miyim diye sorgulamalı.

Yıllardır böyle düşünüyorum doğal oldum doğal olmasını istedim ne kendini bir kalıba sokmaya gerek var ne karşıyı kim kimi değiştirmiş ki

Olduğu gibi kabullenmek insanlıktır. İnsan olmayanlara denk gelince bu büyük azap başlıyor

her şey bizim istediğimiz gibi olsun diye olabilir

Çünkü insanoğlu aradığını bulamayınca bulduğunu aradığı insana çevirmeye çalışır

Bazı şeyler kafamızdaki ile bağdaşmayınca olmuyor

Doğru olduğu gibi kabul etmek gerekir