Yitenlerden misiniz?

Yitenlerdenim. İçimde çokça şeyin eksildiği, yerine yenisini koyamadığım zamanlardan geçtim. Bazen bir insanı, bazen bir hayali, bazen de kendime dair bir parçayı yitirdim. Öyle sessizce gitti bazı şeyler, ardından bir veda bile edemedim. Sonra durdum, eksik yanlarımla yaşamayı öğrendim. Çünkü bazı kayıplar geri gelmez, ama seninle birlikte büyür. Yitenlerin ardından yas tutmayı bırakmadım ama onlarla yaşamayı da öğrendim. Belki de yiten olmak, kalabalıklar içinde bile biraz eksik hissetmekti. Ama yine de kendime kaldım, o da bana yetti.