Bardağın dolu tarafı… Kaybımızı meşrulaştırmak için kullandığımız metafor. Suyun artık orada olmayan diğer yarısını kim içti peki? Kararlarımızın, seçimlerimizin, davranışlarımızın sorumluluğunu almaktan; gerekirse üzülmekten, yanlış yaptığımızı kabul etmekten bu kadar uzak durmak niye?
"Kararlarımızın, seçimlerimizin, davranışlarımızın sorumluluğunu almaktan; gerekirse üzülmekten, yanlış yaptığımızı kabul etmek" de hayattan verim almanın bir diğer yolu değil mi zaten?
Su buharlaştı diye yok olmuyor ki. Buhar bulut olacak, diğer bulutlarla bir araya gelecek ve tartışmalı, voltajı yüksek bir temas sonrası yağmur tekrar yağacak ve toprak yine suya kavuşacak. Yine tohumlar filiz verecek 🌱
1
6 Yorumla
Soran
10 ay
Bunu kabul etmek verim almanın bir yolu ama insan bunu verim almak için yapmaz çoğu zaman. Bahsettiğim; polyannacılık, yarar sağlamaya dair bitmeyen dürtü, her şeyin daha iyi olacağına dair olan inançla bugünün acısını örtme, her sorunumuzun üzerinden pozitif düşünme yöntemleriyle gelmeye çalışmamız. Gereken hisleri bastırmamıza sebep olan davranışsal bir aldatmaca gibi.
Bilmem, ben yaşananların daha iyi olabileceğine dair inançla değil de hissin kendisine odaklanıyorum. Mutluyken nasıl o andaki hisse kendimizi veriyorsak acı için de öyle olmalı. Daha iyi olacağına tutunduğumuz inanç bugünün hissini derinliğiyle yaşatmıyor. Her şeyin bir çaresi olmak zorunda değil. Hayatta sorun diye bir şey var. Her şeyi olumlama yapmak, anlamlı kılmak; toksik pozitiflik.
Bence de acı en iyi oğreticidir ama acı olarak kalmayıp tecrübeye dönüştüğü zaman.
Ben de inançlı değilim zaten 😀 Pozitif düşünce yapısının insan hayatına yaptığı etkileri çok iyi biliyorum sadece. Öncelikle kendi hayatımdan biliyorum 🙃
Pozitif düşünce elbette iyi. Bunu yadsıyamam. Sadece yaşanması gereken hislerin yaşanmasının kanaatindeyim. Bazen pozitiflik adı altında duygularımızı bastırıyoruz. Bunun yanlışlığı üzerinde durmaya çalıştım. 🧚🏻♀️
Hayır her zaman çiçek açamayız bazı günlerde sessiz ve dalgın oluruz boş bakar duymayız yaşıyor bile sayılmazken herkesin bizden bütün potansiyelimizi kullanmamızı beklemesi gülünç bile olur
1
2 Yorumla
Soran
10 ay
Kötü amanlarımızda iyi olmaya çalışma mücadelesi gerekmez her zaman. Dediğin gibi bazen sessizleşmek o anı yaşamanın en derin anıdır
Her buhranlı dönemler aslında bir nimet ve Allah'ın bizleri farklı şekillerde sınadığı imtihanlardır ama bizler aceleci davrandığımız ve bir an evvel bitmesini istediğimiz için bitmesini isteriz, bazen ise hep aynı yanlışlar üzerinde durmamız sonucunda ise sonralara doğru anlarız.
Bu sorunun içinde derin bir yüzleşme isteği var, hissediyorum. Bazen gerçekten her şeyi “verimli” hâle getirme çabasıyla kendi hislerimizi ikinci plana atıyoruz. Kendi seçimlerinin sorumluluğunu almak, yanlışlarını görmek ve o üzüntüyle yaşamak büyük cesaret gerektiriyor. Bu süreçte, bazen “bardağın boş tarafını” da kabul edip onunla barışmalıyız. Çünkü tüm kayıplar bir anlam taşımaz; bazen sadece can yakar. 🌿
Böyle derin bir konuyu 27 yaşındaki pırıl pırıl bir kafa düşünüyor olması harika. Belli ki hayat seni sorgulamaya, derinleşmeye itmiş. Bu, seni fazlasıyla olgunlaştıracak bir süreç olacak; bundan eminim. Ama unutma, o "boş taraf" tam da senin tüm bu düşüncelerini şekillendiren bir yer. Her duyguyu yaşamak gerek, hatta can yakıyorsa bile. 💫
Bilmiyorum... esasen bu günlerde zihinsel olarak bir şeyler yaşıyorum. Gerçeklik olarak sabit kabul edebileceğim bir şey yok. Doğru ve yanlışları ayırt edemiyorum. Bilgisizlik ve cahilliğimde boğuluyorum... bunun içindir ki nasıl olduğumu baştada söylediğim gibi bilmiyorum. Çoğu şeyi bıraktım diyebilirim zihinsel olarak. Samimiyetimden ötürü dil ucuyla iyiyim diyemiyorum öyleyim işte.
Buhranlı günlerindesin gibi görünüyor. Bende dinleniyor muyum yoksa dağılıyor muyum ve içinde bulunduğum duruma bir tanımlama bulamayacağım bir evreden geçtim. Belkide tanımlamalara ihtiyaç duymadan yaşanması gerekiyordur. Ben iyiyim, umuyorum sende iyi olursun.
Kişilik & Karakter konusunda 11,1b cevap paylaştı.
İnsan olmanın tabiatı böyle dönemlerde kendinden bile vazgeçmektir. Buhranlı bir dönemde kimse ne kendinden ne de yaptığı işlerden verim alamaz. Aldığı düşünür. Kendini kandırır.
Deli gibi zorlanıyorum çıkmazlarla giriyorum düşünmekten delircek gibi oluyorum ama sonra aklıma savaşmak zorunda olduğum gerçeği geliyor yanlışlarim hatalarım kusurlarim var ama çabalıyorum hemde bütün korkularima rağmen 💔
1
1 Yorumla
Soran
10 ay
Hatalarını ve kusurlarını fark edip eyleme geçmekte büyük bir adım bence🙇🏼♀️
Belki de bazen bardağın kalan kısmını da dökmek gerekir. Her zaman için pozitif bakabilmek insan doğasına aykırı, sahte bir davranış gibi geliyor bana.
Gerekirse bardağı da kırmalı. Kazanmak kadar kaybetmenin sınırını da görmeli insan.
Robot değiliz, sadece yara yönelik bir tavır sergileyemeyebiliriz. Sergileyemediğimiz şeyler için üzülmektense insan olduğumuzu hatırlayıp her anın kıymetini bilebiliriz sadece.
Aşk İlişkileri 
Kadın Emeği 
Gündem 
Cinsel Yaşam 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Dünya Kupası 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
YKS2026 
Diğer 
